miraculum : The nightmare hunter

miraculum : The nightmare hunter

  • WpView
    Reads 95
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jun 23, 2017
WpInfo
Fanfic
Miraculous Ladybug
Nie mam pomysłu na opis, więc wstawiam kawałek książki: Noc była bardzo zimna i krwawa. Coraz więcej dziur i koszmarów. Przestawałam myśleć, że damy sobie radę. Zwątpiłam w siebie i we wszystkich. Całą ekipę C.U.D.'u. mogłam w tamtym momencie zawieść. Lecz jedna mała, ale jak bardzo istotna rzecz zawitała w mojej głowie. Jedno małe zdanie, które powiedziała moja matka zanim patrzałek ją zabił. [ tu jest to super zdanie, które podnosi Marinette na duchu] Tak dobrze pamiętam ten moment, jakby zdażył się wczoraj. Ból po jej stracie tak bardzo mnie bolał. [ a tu Mari opowiada, jak to było, że postanowiła sie przyłaczyć do C.U.D.'u. (...) I dlatego, od tamtej pory jestem Nightmare Hunter ] Ale postanowiłam, że się nie poddam i zwyciężę. Resztkami sił chwyciłam za kuszę i wystrzeliłam strzałę w łucznika. Trafiła go w czaszkę, co spowodowało natychmiastową śmierć. Patrzyłam przez chwilkę jak potwór upada, a chłopak biegnie w moją stronę. To mój partner... szkoda tylko, że nie życiowy... pomyślałam i straciłam przytomność. Mam nadzieję, że książka się wam spodoba :) Zapraszam również na moją drugą książkę: - Miraculum : The bad game.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Ninjago || My Lightbringer
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • teacher's pet | yoonmin
  • [T] Carpathian | Dramione
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines