Story cover for EFSUNKÂR by _nnyctophilia
EFSUNKÂR
  • WpView
    Reads 784
  • WpVote
    Votes 114
  • WpPart
    Parts 8
  • WpView
    Reads 784
  • WpVote
    Votes 114
  • WpPart
    Parts 8
Ongoing, First published Mar 20, 2017
Kirletilmiş bir ruha sahipken, temiz oluşumu kabullenememek belki de benim en büyük sınavımdı. Dünyanın karmaşası ve pisliklerinin arasında kaybolmak isteyeceğim en son şey bile olamazdı fakat buna mecbur bırakılmıştım. Çocukluğumu öldürmelerine izin vermiştim ama aynı şeyin gelecekte de olmaması için dünyanın mide bulandırıcı yörüngesine karışmak zorunda olduğumu biliyordum. 
Hayat kolay değildi ve zorlu sınavlar kirletilmiş ruhumu karış karış kanatırken, O; içimdeki öldürülen masum kız çocuğunu bulacak ve  bir baba kadar merhametli kollarının arasına alacaktı. O zaman belki her şey daha kolay olacaktı veyahut daha zor sınavlar karşımızda barikatlar halinde duracaktı.
Kim bilebilir?
All Rights Reserved
Sign up to add EFSUNKÂR to your library and receive updates
or
#467sır
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
Sirayet|Texting cover
KIRMIZI TANGA (Texting) +18 cover
MANTAR TAHTA // TEXTİNG cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Mafyaymısmıs cover
Aşk İçinde | Texting cover
Aşk Yarışı | Texting  cover
züppe | texting cover
İNCİ MAVİ (Gerçek Ailem) cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

54 parts Complete

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"