EFSUNKÂR

Kirletilmiş bir ruha sahipken, temiz oluşumu kabullenememek belki de benim en büyük sınavımdı. Dünyanın karmaşası ve pisliklerinin arasında kaybolmak isteyeceğim en son şey bile olamazdı fakat buna mecbur bırakılmıştım. Çocukluğumu öldürmelerine izin vermiştim ama aynı şeyin gelecekte de olmaması için dünyanın mide bulandırıcı yörüngesine karışmak zorunda olduğumu biliyordum.
Hayat kolay değildi ve zorlu sınavlar kirletilmiş ruhumu karış karış kanatırken, O; içimdeki öldürülen masum kız çocuğunu bulacak ve bir baba kadar merhametli kollarının arasına alacaktı. O zaman belki her şey daha kolay olacaktı veyahut daha zor sınavlar karşımızda barikatlar halinde duracaktı.
Kim bilebilir?