My Spoken Poetry

Simula pa nung bata ako Mahilig na ako gumawa ng story at Mga tugmang salita.And Seriously wala talaga akong idea na may talent ako sa pag gawa nito I just discover it coincidentally when I was alone and sad.Oo malungkutin akong bata pero actually Kapag nakikisalamuha ako sa madaming tao Pinapakita ko sa kanila na Im happy pretending that Im okay.....Its hard To act But its better for me.Nakakalungkot lang talaga kasi eh Maraming problema na Dumadating sa ating buhay Pero nasosolusyunan naman pero Kapag ako Nakakapagisip ako ng mga negative na bagay na diko alam kung bakit.Im always crying alone And Imagining that All people around me is Supportive with me.Pero Hindi eh Imagination lang yata ang lahat....Oo di sila supportive sakin.Sa pag gawa ko ng spoken poetry di din sila suportado And I dont know why?Whats wrong with me???Im always asking myself if Im different from the others.Pero Pinagpatuliy ko pa Din ang paggawa ng spoken poetry dahil eto lang ang nakakapagpasaya sakin
-LONELY GIRL