Bu kitap; gitmesi gerekenleri tutamayanların, kalanları ise unutamayanların şiirlerinden oluşuyor. Her satırda bir bekleyiş, her dizede yarım kalmış bir cümle var. Sevmenin susarak da mümkün olduğunu, bazı vedaların bağırmadan yaşandığını anlatıyor. Bu sayfalarda mutlu olsun diye vazgeçilen aşklar, dönsün diye beklenip gelmeyen insanlar ve sonunda geriye kalan yorgun ama hâlâ seven bir ruh var. Eğer birini unutamadıysan, eğer "gelme" demeyi sevmenin en ağır hâli olarak öğrendiysen, bu kitap senin sessizliğine dokunacak. Bazı insanlar gider... Ama içimizde kalır.