Zaman Makinesi

Benzer hayatlar yaşayan farklı kişilerin hikayesi...

Erva: Hayat bana bazen çok tuhaf geliyor. Sanki bir zaman makinesinin icindeyiz ve güzel gunler yaşadığımızda zaman makinesi bize bembeyaz ışıkları, kötü zamanlar yaşadığımızda da simsiyah ışıkları hayatımıza doğru yansıtıyordu. Ama bu sefer ilginç bir şekilde zaman makinesi her rengi yansıtıyordu. Bunun tek bir anlamı olabilirdi ki bu da aşk...

Zeynep: Arabanın camından dışarı baktım. Önümüzde kocaman dağlar vardı. Bir sürü ışık aydınlatıyordu kap kara geceyi. yüzlerce belki binlerce ışık vardı. Her ışık ise farklı bir hikâye barındırıyor içinde. Tıpkı bizim hikayemiz gibi.

Emre: En çok hayal kırıklığı yaşayan insanlardır umut taşıyan insanlar. O umut o kadar ağır bir şeydir ki bunu sadece taşıyanlar bilir. Ama bir örnek istersen: Umut ölmüş birinin kapını çalıp ben geldim demesi kadar imkansız.

Araf: Her insanın bir derdi vardır. Bu dertler insanın ruhunda derin izler bırakır. Ama ben... Ruhuma öyle izler aldım ki geçmişim geleceğime karıştı ve ben kayboldum. Bu saçma hayatta benliğimi kaybetmiş avare bir şekilde dolaşıyorum. Öyle çok kayboldum ki çevremdekileri de girdabımın içine çekiyorum.