Eras solo tú

Eras solo tú

  • WpView
    MGA BUMASA 824
  • WpVote
    Mga Boto 84
  • WpPart
    Mga Parte 27
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Wed, May 2, 2018
Esta es mi primera historia ¿Como puede pasar mi vida de ser un aburrimiento a una revolución de emociones? La llegada de tres chicos me está volviendo completamente loca. Mi vida consistía en esto: Ir al instituto, salir con amigos y mis padres viajando de un lado a otro.Mi pasión: no la descubría aún, me gustaba la música pero nunca me arriesgue después de quedar mal en una presentación cuando era pequeña y que mis padres nunca se hayan presentado. Mis amigos: las personas más raras del mundo. ¿Y que pasó con el amor?¿Que se supone que debo hacer si Daniel mi primer novio, Harry el chico con el que perdí mi virginidad y se que marcho a otro país, Max el nuevo que me gusta se juntan? Como engaño mis sentimientos. Una revolución en mi interior está iniciando.
All Rights Reserved
#712
desprecio
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • You are INCORRECT for ME (Editando)
  • Curiosidad y Deseo.
  • NIÑA MAL [Damiano David] "No soy un mal ejemplo, soy un adelanto del caos."
  • Raphaela
  • Alive
  • Sin rumbo
  • Por Un Beso Tuyo. (Hermanos Thomas #1)
  • ¿MI VIDA ANTERIOR O LA ÚLTIMA?
  • 𝐃𝐞𝐬𝐠𝐚𝐫𝐫𝐨𝐬 𝐝𝐞𝐥 𝐀𝐥𝐦𝐚
  • Prométeme Que No Te Irás / Yovana Pérez

Y ahí estaba yo. Reprochándome la vida mal vivida. Gracias a que todas las chicas de mi edad ya tenían novio y habían tenido su primera experiencia sexual. Pero ahí me encontraba yo. Encerrada en mi cuarto, acostada en la cama. Sin nada que hacer. Envidiando a esas chicas que salían de fiestas toda la noche. Aunque había comenzado la universidad aun esperaba que mi vida me diera un giro de 180°. SI. Así es. Es que tan difícil era poder salir de noche. Tiré mis brazos a los lados en forma de queja. Suspiré mientras podía escuchar la voz de mi madre en el pasillo cantando algún coro de la iglesia. ¿Por qué tenía que ser hija única? Lo digo por ser la única mujer ''mayor'' de sus hijos. Porqué claro que también existía mi hermanito que aun estaba en su colegio. -¡___!- escuché que mi madre decía. Volteé los ojos. Me levanté de la cama y camine rápido a la puerta para así abrirla y mirarle. -Sí, dime.- le dije mirándola. -Deberías salir de tu cuarto e ir a ver si los vecinos tienen una hija para que sea tu amiga.- me dijo y bajo las escaleras, entre otra vez a mi cuarto y cerré la puerta. ''Si claro madre, ya mismo voy a ir de puerta en puerta preguntando si tienen una hija que pueda ser mi amiga'' rodeé los ojos. Y me tire en la cama otra vez. A penas y superaba el hecho de que éramos nuevos en la manzana, o 'vecindario' como lo decía mi madre. Sin amigos, sin novio, sin nada. Así estaba. Y todo por el ascenso de mi padre de trabajo. Saqué mi Ipod y puse mis auriculares. La música comenzó a sonar mientras yo cerraba mis ojos e imaginaba una vida perfecta. Con el chico perfecto. Con las amistades perfectas. Sin embargo mi anterior amiga que según tenía el don de ver el futuro dijo que ''mi vida dará un giro de 180° y todo por causa de un chico'', así que desde ese entonces... no me puedo sacar eso de la mente, y preferiría que ese ''giro'' sucediera lo antes posible. Ya y hasta quería conocer

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman