KUNT

KUNT

rebelshadowirene

Reads 59
Votes 27
Parts 2

Ongoing

Last published Wed, Apr 5, 2017

aşk beste dram gençkurgu gençkız

Kaybetmek... Bu kelime herkes için farklı bir korkuyu ifade eder. Kimilerine göre parasını, kimilerine göre ailesini, kimilerine göre aşkını... Ben kaybetme korkusunu zirvede yaşadım. Belki aşk değildi ya da para... Benim kaybettiğim; ailem, arkadaşlarım, umudum, mutluluğumdu... Ama biri vardı; Kapalı kapılarımı çaldı, beni yorgun omuzlarımdan kavradı... Gözyaşlarımı silip, duygularıma kulak verdi... Beni böylesine sevdi... 'Sadece... Boşver~'

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines