When He Was With Me
- Reads 52
- Votes 6
- Parts 7
Ongoing
Last published Sun, Jun 7, 2020
Mahigpit ang pagkakahawak ko sa aking bag habang tinatahak ang loob ng ospital.
Huminga ako ng malalim bago tanungin sa desk nurse ang room ni Matt Buenaventura.
Mabibigat ang aking hakbang na rinig sa buong sulok ng hallway
Sa loob ng 5 taon ngayon ko na lang ulit siya makikita at sa ganito pang sitwasyon.
Huminga ako ng malalim bago binuksan ang pinto kung saan siya naroroon.
May benda ang ulo at paa niya.
Hindi ako makahakbang papalapit , dahil ba sa takot? na magising siya o dahil sa takot na mawala siya.
Wala kong magawa kung hindi ang umiyak sa tapat ng pinto habang nakatitig sa kanyang na mukhang payapang natutulog.
All Rights Reserved
#117
chances
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
THE MOST PAINFUL REGRET
Minahal niya ako, pinahalagahan ng sobra, iningatan at inalagaan na parang isang prinsesa. . Pero lahat nang yan binaliwala ko. Lahat nang yan binasura ko, tenatake for granted ko ang kabaitan niya, at wala ni katiting akong pakialam sa kung anong mararamdan niya. Hanggang sa isang araw nagising nalang akong hinahanap hanap ko na siya, nagising nalang ako na mahal ko na pala siya. Pero huli na ang lahat, dahil pinalaya na niya ako. Iniwan na niya ako at sinisigurado niya wala nang babalikan pa. PAIN dahil iniwan niya akong hindi man lang naipagtapat sa kanya na mahal ko siya, oh crap that mahal na mahal ko na pala siya . REGRET dahil hindi ko man lang nagawang pahalagahan lahat ng ginagawa niya, ang pagmamahal niyang sinasayang ko lang ng sobra. Mahal niya ako, pero kinamuhian ko siya. Mahal ko siya pero iniwan na niya ako. Hanggang kailan ko kaya babauin ang sakit na naranasan ko dulot ng pagkawala niya? kailan kaya ang araw na mapapatawad ko na ng lubusan ang sarili ko?Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
BHO CAMP #9: The Mismatched
A night of mistake turned my life into a series of turmoil. A night when alcohol was mixed with suspicion, pain, and even...love. Mali man o tama. But hope was still breathing life in me knowing that everything is just temporary. Umaasa akong hindi magtatagal na dadating ang araw na isang memorya na lang ang mga naganap na hindi na kailangan balikan pa. But I was wrong. I was wrong that they will remain unchanging just because my heart is still the same as before. Dahil ginusto niya ang puso ko na pag-aari na ng iba habang ang sarili kong kabigkis, sarili kong dugo at laman, ay para bang nais angkinin ang puso ng taong akala ko akin lang.Complete
YOU AND I COMPLETED
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?Complete
Oddly Familiar
Some people feel like memories the first time you meet them. She knew better than to trust someone so soon - pero may kung anong sa kanya na parang matagal nang kilala. What began as a spontaneous decision turned into late-night conversations, shared silences, quiet stares, and a kind of intimacy neither of them expected - or fully understood. For her, it wasn't love. Not yet. But it felt like home. And maybe, that was even scarier. Just when things were beginning to make sense... two pink lines changed everything. "Buntis ako." In a world where love felt dangerous, marriage seemed like a trap, and the future was always uncertain, she's forced to make a choice: to face a truth she's not ready for, tell someone she's not sure she can trust, and carry a life she never planned. Is she ready to tell him - and risk breaking something she barely understands? Or stay silent, keep it, and face it all alone? Oddly Familiar is a story about moments that change us, people who arrive when we least expect them, and a kind of love that feels both terrifying and true. It's about growing up too soon, letting go too late, and finding courage in the most unexpected places. Because sometimes, the people we meet by accident are the ones who stay. And sometimes, we ride off with strangers who feel oddly... familiar.
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Unuttered
It's been five years... *** Kung saan na niya nakalimutan at pinatawad ito, ay doon nagpupumilit na bumalik ang nakaraan niyang labis siyang sinaktan. Alam ng dalaga na wala na siyang may nararamdaman para dito, pero nagkamali ito ng akala, nang kusang humingi ng pagnanais ang katawan niya mula sa binata... Kaya ba nitong labanin ang namumuong pag-nanais o hahayaan niya nalamang na mahulog muli kahit na labag ito sa kalooban niya? THIS CONTENT CONTAINS MATURE THEMES 🔞 SHIEWRITES© [Taglish Story]Complete
Say You Love Me
The confused woman looked pretty. Nakalugay ang wavy nitong buhok at nakabukas na nang bahagya ang ikalawang butones ng polo shirt na suot nito, partly exposing her breasts. Medyo maigsi din ang skirt na suot nito at bahagyang nakataas ang isang side niyon. She looked a bit flushed, siguro ay dahil sa dami na ng nainom. Ngunit mas gumanda lamang ito. Her lips looked as if its inviting him to grab her and kiss her wild. Ipinilig niya ang ulo. He could not believe he was ogling over another woman while dealing with a heartbreak. What is wrong with him? Bahagya siyang nagulat nang tumapon ang tingin nito sa kanya. She was caught off-guard. Gustuhin man niyang aalisin ang tingin dito ay hindi niya magawa. His eyes love the view. Inubos nito ang laman ng baso at biglang tumayo. She was mesmerizing to look at. Parang in slow-motion ang galaw nito sa kanyang paningin. Hindi niya alam ang gagawin nang mapagtantong papunta sa kaniya ang babae. "Sorry," anas nito bago siniil ng halik ang kaniyang mga labi.Complete
Minahal niya ako, pinahalagahan ng sobra, iningatan at inalagaan na parang isang prinsesa. . Pero lahat nang yan binaliwala ko. Lahat nang yan binasura ko, tenatake for granted ko ang kabaitan niya, at wala ni katiting akong pakialam sa kung anong mararamdan niya. Hanggang sa isang araw nagising nalang akong hinahanap hanap ko na siya, nagising nalang ako na mahal ko na pala siya. Pero huli na ang lahat, dahil pinalaya na niya ako. Iniwan na niya ako at sinisigurado niya wala nang babalikan pa. PAIN dahil iniwan niya akong hindi man lang naipagtapat sa kanya na mahal ko siya, oh crap that mahal na mahal ko na pala siya . REGRET dahil hindi ko man lang nagawang pahalagahan lahat ng ginagawa niya, ang pagmamahal niyang sinasayang ko lang ng sobra. Mahal niya ako, pero kinamuhian ko siya. Mahal ko siya pero iniwan na niya ako. Hanggang kailan ko kaya babauin ang sakit na naranasan ko dulot ng pagkawala niya? kailan kaya ang araw na mapapatawad ko na ng lubusan ang sarili ko?
More detailsContent Guidelines