First Love... Dies
- LECTURES 5
- Votes 0
- Chapitres 2
" I have forgiven you Alex,.. but i could never forget about you. " (And it still hurts) ipit ang boses ni Aary habang titig na titig sa mga mata ni Alex.
"You're my first love that i've been longing my whole life for." Nakangiti habang bakas sa mga mata ni Aary ang lungkot at pagmamahal kay Alex. "Aary, please dont say anything more, nandito lng ako. Hindi ako aalis sa tabi mo." Nangingilid ang mga luha ni Alex habang hawak ng dalawang kamay nya ang nghihinang kamay ni Aary. "Thank you Alex..."
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
I'm Just His Second Choice {COMPLETED}
Prologue "Andito lang ako palagi para sayo" sambit ko "Please dont do this to me azy" sambit nya at pinipigilan akong umalis "I have to zen" sagot ko naman at di ko na napigilan ang mga luha ko na pumatak "Please azy" pagmamaka-awa nya pa sakin at nakita kong tumulo na rin ang mga luha nya na kanina nya pa pinipigilan "Zen always remember that im always here for you at kaya ko to ginagawa dahil gusto kong maging masaya ka na hindi na ako ang kasama mo, sana maging masaya ka sa kanya" sambit ko habang hawak ko ang kamay nya at naglakad na ko palayo "Azy!" Tawag nya pa sakin pero hindi ko na sya nilingon at nagpatuloy na ko sa paglalakad ------------------Terminé
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMETerminé
Little Do You Know
Ito na ang huling pagkakataon na makakasama nya ang taong ito, kaya susulitin na nya ang oras. Alam nya na nasaktan nya ito, pero hindi nya inakala na umabot sa point na nagkaroon ito ng malalang karamdaman. Bigla naman nyang naramdaman na tinapik sya nito sa balikat, masyado na naman siguro syang nakatitig sa kanya. "Ayus ka lang ba Aaron?" Ang tanong na dapat sya ang nagtatanong, sa totoo lang gusto nyang sutukin ang sarili, dahil alam nya na hindi sya karapat-dapat tanugin ng ganon. Hindi na lang nya iyon pinansin ang tinuloy ang pagkanta sa huling linya ng kanta, binuhos na nya ang lahat ng nararamdaman nya doon. Last chance na nya ito, kaya susulitin na talaga nya ito. "I love you like you've never felt the pain, away I promise you don't have to be afraid, away The love you see right here stays so lay your head on me Lay your head on me So lay your head on me 'Cause little do you know I love you till the sun dies." As the final line was over, their journey with each other was also over. Indeed it's also painful for him, but maybe this is payback for what he did before. Well as long as she is happy, he'll just have to accept it.Terminé
Loving Aria
"Hanggang ganito na lang ba? Ang tingin mo sakin pamatid ng panandaliang pangangailangan mo?" Iritableng napatingin ako sa pigurang iyon ni Corinne. Si Corinne! Fuck! Bakit ko ba kasi sya dinamay sa gulong ito. "Sinabi ko na sayo nung una pa lang di ba? Stay away from me!" Gigil na singhal ko sa kanya. "Dikit ka ng dikit! Tapos ngayon ako pa lumalabas na masama." Tila matutunaw naman ako ng unti-unting tumulo yung luha sa mga mata niya. "I love you, Aria. Pero kahit ilang beses ko namang sabihin iyon sayo wala lang di ba? Kasi until now hindi mo pa din kayang ibigay yung sarili mo ng buong-buo. Kasi hanggang ngayon nakakulong ka pa din sa kahapon mo. " "Hindi totoo yan.." Nanghihinang napaupo ako. What have I done? Bakit ba paulit ulit ko na lang syang nasasaktan? "I can't save you, Aria." Punung puno ng pait na sabi nya. "I can't save you kasi ayaw mong magpasalo. Hindi lahat sasaktan ka. Kelangan mo din magtiwala na hindi ko kayang saktan ka." Natawa lang ako ng pagak. "Tell me, Corinne. What's holding you back? Akala ko ba mahal mo ko? Bakit hindi mo magawang ibigay ng buo yung sarili mo?" Pinalis ni Corinne yung luhang umaagos sa magkabila niyang pisngi. "Because I know you. I know na pag nakuha mo na ko, Game over na. And I don't want to end everything that we have just because of that. " "Wow!" Napapalatak ako sa kanya. "Now, who have trust issues sa ating dalawa ngayon? " Ngumiti siya ng pilit. Another broken smile. How many times should I break her before she gives me up? "If I give myself to you now, Will you give me your heart?" Fuck! No! I don't know. I really don't know. She can have me. But I know that she can never have my heart.Terminé
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Terminé
Because You Loved Me (Completed/Unedited Version/ Published)
"I have been loving you all my life, wala nang pag-asang magbago pa iyon. Kahit pa mapagod ka sa pagmamahal kong ito." "I've missed you" are not the words you expect to hear from your new boss. Especially when you had punched that boss twice when you were younger and you had sworn to hate the guy for the rest of your life. Kaya naman nang sabihin iyon ni Menriz, ang bagong boss ni Anikka, nang muli silang magkita pagkalipas ng ilang taon ay nawindang ang buong sistema niya. Pero hindi pa ito nakontento roon. Sa araw-araw ay hindi ito pumapalya sa pagpapapansin sa kanya. Until he finally confessed his feelings towards her. Matagal na raw may gusto si Menriz sa kanya at ngayong bumalik na siya, sisiguruhin daw nito na magugustuhan din niya ito! Pero imposible iyon. Dahil nang nakawin ni Menriz noon ang first kiss niya, ipinangako ni Anikka sa sariling kamumuhian ito habang-buhay. Pero bakit hindi niya maipaliwanag ang kakaibang tibok ng puso tuwing napapalapit siya rito? At bakit parang lumilipad ang iba niyang problema at si Menriz na lang ang pumupuno sa magulong isipan niya? The world must be ending!Terminé
MIDNIGHT BLUE SOCIETY SERIES #6 ALEC (COMPLETED)
Kaaway ni Eliza si Alec Buenaventura, isang negosyanteng wala nang inisip kundi ang sariling interes. Kaya naman nang malaman niya ang diperensiya ni Alec, nagtaka pa siya sa sarili kung bakit nakadama pa siya ng simpatya rito. Pero hindi pa rin ito tumigil sa pang-aapi sa tulad niyang maliit na negosyante. Kaya ipinamukha niya kay Alec ang nalaman niyang lihim nito. "Hanggang diyan ka na lang, Mr. Buenaventura. Alam ko ang rason kung bakit hanggang patikim-tikim ka lang." Gumuhit ang pagtataka sa anyo nito. "Gusto mo ako, hindi ba?Unfortunatey, hanggang halik lang ang kaya mong gawin." Halos magdugo ang mga labi ni Eliza nang halikan siya ni Alec. Naramdaman pa niya ang paglilikot ng kamay nito sa loob ng suot na blusa. Pero alam niyang ligtas siya sa kapahamakan. Nang biglang manlaki ang mga mata niya sa naramdamang matigas na 'bagay' sa gawing hita niya. "There's no stopping now, Liz..."Terminé
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Terminé
Alexis - The Reasons
Alexa Louise Salvador , ordinaryong tao, anak ng isang pulis at guro. Masaya at payak ang aming pamumuhay ng dumating ang di ko inaasahan. Napatay sa shoot out ang aking ama na ang tanging hangarin ay mailigtas ang negosyanteng Hapon na itinuring na niyang kaibigan. Hindi nagtagal sumunod ang aking ina, ulila na ako ng kunin ni Yashito, ang hapong iniligtas ng akin ama. Nanirahan ako ng matagal sa Japan, at sa bawat taon na dumadaan isa lang ang tanging kagustuhan ko ang maipag higanti ang aking namayapang ama at bigyan ng katahimika ang ngayo'y kinikilala kong ama. Binuhos ko ang aking panahon upang hubugin ang aking sarili sa oras na dumating ang aking pinakahihintay, ang makaharap ang may likha ng krimeng nagpabago sa akin buhay. Nasa akin na ang lahat ang pagmamahal ng isang ama na pinunan ni Yashito at ang karangyaan na meron ito'y kabahagi ako. Isang bagay lang ang wala ako ang tamis ng unang pag-ibig, masyado akong nakulong sa aking hangarin. Mahahanap kaya ni Alexis ang hustisyang kanyang pinapangarap niya? Matututunan kaya niyang magpatawad at magmahal? Magiging susi kaya ito upang matagpuan niya ang lalaking maaaring makapagpabago ng takbo ng kanyang mundo. Samahan nyo akong hanapin ang dahilan ng lahat ng ito. Ako si Alexis. --- Ang mga karakter, lugar, pangyayari sa nobela ito ay pawang kathang isip lamang, ano man po ang pagkakahawig nito sa inyong kwento, buhay man o patay ay hindi sinasadya o nagkataon lamang. Ito po ay purong likha ng aking malikot na imahinasyon. ---dhanglarterTerminé
His Runaway Wife
"Baby, please pag-usapan natin 'to. Baby, mali ang pagkakaintindi mo. Sya ang humalik baby, hindi ako. Baby, please" Hindi ko sya pinansin. Pinagpatuloy ko na lang ang pag-eempake ko ng mga damit. Pilit nyang pinipigilan ang mga kamay ko. Pero hindi ako nagpatalo. Dahil kailangan ko tong gawin. "Baby, please don't leave me. Sabihin mo lang, ano ba gusto mong gawin ko. Kahit ano gagawin ko. Kahit ano. Name it baby." Hindi ko parin sya pinansin. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha kong nagunahan sa pagbagsak. Nasa hagdanan na ako nang bigla nya akong yakapin. "I love you. Please don't leave me." Pero tinanggal ko lang ang kamay nya. Nagmadali na ako papunta sa pinto. Pero nang mahawakan ko na ang handle ng pinto bigla ko na lang naramdaman ang pagyakap nya sa mga hita ko. Nakaluhod sya. Nagmamakaawa. Umiiyak. Hindi ko na kaya. Kaya pwersahan ko nang tinanggal ang mga kamay nya na yakap sa mga hita ko. At tuluyan nang umalis. Laking pasalamat ko nang hindi na sya sumunod. Kaya naman mas binilisan ko pa ang paglalakad. "It's a goodbye for now. But I promise i will be back and we will continue our story. That's a promise "Terminé
Prologue "Andito lang ako palagi para sayo" sambit ko "Please dont do this to me azy" sambit nya at pinipigilan akong umalis "I have to zen" sagot ko naman at di ko na napigilan ang mga luha ko na pumatak "Please azy" pagmamaka-awa nya pa sakin at nakita kong tumulo na rin ang mga luha nya na kanina nya pa pinipigilan "Zen always remember that im always here for you at kaya ko to ginagawa dahil gusto kong maging masaya ka na hindi na ako ang kasama mo, sana maging masaya ka sa kanya" sambit ko habang hawak ko ang kamay nya at naglakad na ko palayo "Azy!" Tawag nya pa sakin pero hindi ko na sya nilingon at nagpatuloy na ko sa paglalakad ------------------
Plus d’InfosDirectives du Contenu