FIANCE 4 RENT

Janna:

"Napaniwala mo na ang papa na magnobyo tau!.

Sabihin mo nga sakin kung anong masamang espiritu ang nagtulak sa'yo para sabihin ang kabulastugang yun."

Barret:

"Iyon ba? I was just doing my job... performing a role. Iyon naman ang dapat kong gawin, hindi ba?"

Janna:

"Hindi!"

Ang ginawa mo ay panibagong problema lang."

Napailing ito. "You"re being impossible, alam mo ba yun?" ani Barret

Janna:

"Ako pa ngayon ang nagiging imposible? Ako pa!"

Tumalikod ito.

"Hindi ka pewedeng umalis," pigil nya ng akmang hahakbang ito.

Barret: "Inaantok ka lang kaya hindi na maayos ang pag-iisip mo, Sweetheart.

Magpahinga ka muna at bukas na tayo mag-usap."

Naiinis na iniharang nya ang katawan sa daraanan nito nang hindi parin ito tumigil sa paglalakad.

" Ngaun tayo mag-uusap! Ako ang nagbabayad sa'yo kaya ako ang dapat masunod!"

Huli na nang maisip nya ang kamalian ng mga salitang binitiwan. Nakita nyang nabura ang pagkaaliw sa mga mata nito humalili roon ang galit.

Galit na mas kinatakutan nya ng timpihin iyon ng binata. Napatungo siya.

"I'm s-sorry....

"It's too late, sweetheart," bulong nito sa mas malamig na boses. "Nailagay mo na ako sa dapat kong kalagyan.

Naalala ko nang isa pala akong bayarang tauhang dapat sumunod sa lahat ng kagustuhan mo." ani barret

"Look, Barret.... h-hindi naman yon ang gusto kong palabasin. Gusto ko lang mag-usap tayo para huwag mo nang uulitin pa ang sinabi mong yon."

"I see Hayaan po ninyo, Amo." sarkastikong bigkas nito, "hindi na po mauulit."

Nagbaba siyang muli ng tingin. Pakiwari nya ay hindi nya makayanan ang sakit na nakikita sa mga mata nito. It made her feel Guilty.

"Ngaun amo," pagpaptuloy nito,"mayroon pa po ba kayon ipag-uutos?"

"Barret, please... dont be like that."

Nagpatuloy itong tumalikod pabalik sa sa kanilang pinangaling.

Nababahala siya sa kinahinatnan ng k