Bulut Olan Umutlar

Eylül; küçükken hep babasının prensesi annesinin tatlı cadısı olarak bilinirdi ve bu halâ da öyleydi,ömrü tel tokalarını aramakla,beyaz tebeşirle çizilen kaldırımlarda seksek oynayarak,kırık salıncaklarda sallanarak,elektrik çarptığı halde birtürlü vazgeçmeyen kaydıraklardan kayarak,olmayan tırnaklarını kemirerek,annesi kek yaparken kabın altında kalan pişmemiş keki yiyerek, koluna taktığı bileklikleri 1.5 yıl boyunca hiç çıkarmayarak geçmişti.Eylül hayatı böyle normalken 15 yaşında hayata tutulma sebebi olan ailesinden ayrılarak ilkokuldan beri aynı sınıfta olan dostlarıyla birlikte Antalya'ya taşınmış bütün yaşayacağı zorlukları göze alarak liseyi Antalyada okumaya karar vermişti
Peki herşey eskisi kadar kolay geçebilcekmiydi Dostları eylül'ü. aydınlığa doğru mu çekecekti yoksa zifiri bir karanlığa mı .