Wiara w miłość

-Umm jest Rose?-zapytałam i starałam się nie patrzeć na jego umięśniony brzuch. Chciałabym go dotknąć. O Boże, o czym ja w ogóle myślę?!
-Jest- mówi i uśmiecha się złośliwie, wie, że się na niego gapię.
-Więc zawołaj ją łaskawie- odpowiadam mu z oburzeniem. Ten chłopak jest zbyt pewny siebie.
-A co? Przeszkadza ci moje towarzystwo? Przecież widzę , że ci się podobam- o nie, nie zamierzam mu darować tych słów.
-Wiesz, co? A żebyś wiedział, że przeszkadza. Idź po Rosie, bo nie chce mi się na ciebie patrzeć- wkurzył się, nagle napiął mięśnie rąk i szczękę... I dobrze, niech wie, że nie każda mu ulegnie.