Almost Like A Movie

"Απλώς παράτα το Ντάνιελ! Ο,τι έγινε ήταν λάθος."

Το καλύτερό μου λάθος.

Κάνω να φύγω, όμως με πιάνει με δύναμη από τον καρπό και με στριμώχνει στον τοίχο.

"Κοίτα με." με προστάζει, είναι σίγουρα νευριασμένος.

Όμως εγώ συνεχίζω να κοιτάω προς τα κάτω.

"Κοίτα με γαμώτο σου!"

Αυτή τη φορά πετάγομαι από τη θέση μου και σηκώνω το βλέμμα μου για να αντικρίσω τα μάτια του. Γρήγορα όμως κατεβάζω το κεφάλι μου, καθώς νιώθω τα μάτια μου να τσούζουν. Δεν πρέπει να κλάψεις μπροστά του Λυδία, όχι τώρα.

Σηκώνει το κεφάλι μου με τα δάχτυλά του μαλακά.

"Πίστεψες κάτι από αυτά που μου είπες Λυδία;"

Ούτε λέξη. Δεν γίνεται όμως αλλιώς...

"Ναι, τα πάντα."

Μόλις τελειώνω την πρόταση, το πρώτο δάκρυ κάνει την εμφάνισή του.