Ölüme Dogru

Ölüme Dogru

SudenurBusenuraha

Reads 38
Votes 7
Parts 3

Ongoing

Last published Sat, Apr 8, 2017

Yavasca ucuruma yaklastim... Bilegimden tuttu, sasirmiscasina ona bakiyordum. Ben ona o bana. "Neden olmemi engelliyorsun! Ne olacaksa olsun!! Beyazken gri olmanin hicbir onemi yok!!" Dedim bagirarak. Avazim ciktiginca defalarca bagirdim. "Sen Benim sonumsun.. gitme" dedi... Kendi kendine mirildandigini ve gozlerini benden kacirdigini gordum. "Beyazken gri olma, siyah olursan donusu yok" dedi. Sessiz bir tonla ona bakarak " ne onemi kaldi ki artik?, olum elinde sonunda yakinimdaydi, ha smdi ha sonra..." Beni kendine cekti. Boynuma ufak bir opucik kondurdu ve anlini anlima koydu. "Cunku ben.......

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Content Guidelines