Slow hands

Δεν με ήθελε μεσα στα πόδια του και μου το είχε ξεκαθαρίσει απο την πρωτη στιγμή που με είχε γνωρίσει .

"Ειμαι το κακό αγόρι και εσύ το καλο κορίτσι , βλέπεις ; δεν βγάζει νόημα "

Με αυτά του τα λόγια μου έδειξε πως δεν ήθελε να βρίσκομαι κοντά του .

Όμως εγω δεν τον άκουσα , και τώρα να'με , μπλεγμένη μαζί του , να μας κυνηγάνε με κίνδυνο την ζωή μας .

Μερικες φορές σκέφτομαι πως μπορεί να ηταν καλύτερα, αν εκεινη την ημέρα που μου ειπε να μείνω μακρυά του να το έκανα .

όταν όμως το σώμα του ειναι κολλημένο πανω στο δικό μου , λόγο της υπερβολικής ταχύτητας με την μηχανή , με την ανδρεναληνη να κυλάει στις φλέβες μου , αμεσως σταματώ να σκέφτομαι τις λογικές μου σκέψεις .

"Έτοιμη ;"

Ρωτάει καθώς μου δίνει το κράνος μου , βγάζοντας με απο τις σκέψεις μου .

Χαμογελάω και εκείνος βάζοντας μια τουφα πίσω απο το αφτί μου, με τραβαει προς την μηχανή του .

"Δεν έπρεπε να το εχεις κάνει αυτο , τωρα μπορεί και να καείς "

Μου λέει για τουλάχιστον εκατοστή φορα .

Το ξέρω πως έχει δίκιο , όμως τώρα πια , επιλέγω να καω στην πυρά μαζί του .