This Crazy Story
- Reads 396
- Votes 6
- Parts 6
Ongoing
Last published Wed, Aug 15, 2012
i was just an ordinary highschool student . so simple but a talented one. i really love to draw and write some stories. others think that im such a weird girl and a strange one. pero dedma ko na lang sila sapagkat di ko na rin naman mababago ang kanilang naiisip sa akin. tanggap ko kung ano ako.
pauwi na sana sa bahay ng biglang bumagsak ang ulan. napakalakas halos di na yata hihinto. kaya sumilong ako sa isang mini mart. umupo dun banda sa may ice cream area. di ko mapigilan ang sarili ko na bumili ng ice cream kasi naman paborito ko ee,. habang naka-upo, kumakain ng ice cream. ang lamig-lamig ng panahon , kumakain ng ice cream. HahA ! anong paki nila ?! hempp.. !!
masayng kumakain nang mapansin kong may nanonood sa akin, di ko alam kung sino pero di ko na lang pinansin. hanggang sa maubos ko na lang ang ice cream ay di pa rin huminto ang ulan. parang di yata ako papauwiin nito. di ko rin ma-text mama ko dahil iniwan ko sa kanya ang cellphone ko,. at wala rin akong dalang payong dahil inayos pa ni papa at di rin ako pwedeng sumakay sapagkat ang lapit-lapit lang ng bahay namin. mga 2 streets pa ang lalakarin. hahah
"naku naman anong gagawin ko nito ngayun ?" tugon ko *sigh*
tiningnan ko ang orasan "6 pm na... " kaya malungkot ko na lang pinanood ang ulan . nang biglang may lumapit sa akin at inabot ang "payong". nagulat akot napalingon sa taong nag-abot nito., when im looked up, i was amazed. parang nasa langit na ata ako nito. isang nakaka-among palangiting mukha ang taong ito. oh my gosh !!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Under the Rain
Love and hate relationship, iyan ang paningin ko sa relasyon namin ng ulan. Kapag umuulan, hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o malungkot. Matutuwa dahil may masaya akong alaala, o malulungkot dahil kasama ng masayang alaala na iyon ang mga masasakit na isang tao lang naman ang rason. The moment my eyes laid on Kai, alam kong siya na ang mamahalin ko habang buhay, typical high school girl reaction. Sumali ako sa soccer team para mapalapit sa kanya, kahit mahirap, kinaya ko dahil alam kong magbubunga din ito ng maganda. Naalala ko pa noong una niya akong kinausap - umuulan nang malakas at wala siyang payong kaya nakisilong siya sa payong ko. Dahil doon, naging mabuti kaming magkaibigan. Pero nang malaman kong gusto niya ang bestfriend ko, pilit kong kinalimutan ang lahat at magbigay nang daan. Kaya naman nang sinabi niya na ako talaga ang gusto niya, hindi ko alam kung ano ang dapat maramdaman.Complete
Breaking The Gangster's Heart
"you're late again Ms.Valdez" sabi nya sa akin Kaso lasing ako kaya pahibay hibay akong pumunta sa upuan ko T:"Ms.Valdez ang lakas mo namang pumasok ng late tapos papasok ka ng lasing" "Wala kang pakialam, dahil una sa lahat kayang kaya kitang patalsikin sa isang tawag ko lang sa magulang ko" sabi ko sa kanya T:" at ano naman magagawa ng mga magulang mo sa trabaho ko dito?" Taka nyang tanong "I quess you guys really don't know" sabi ko tsaka tumungin sa mga kaklase ko" Na ako lang naman ang nag iisang anak at tagapagmana ng school na ito...kung hindi nyo alam" tsaka tumingin ulit sa teacher namin na gulat na gulat "Ano maam may sasabihin ka pa, so may I excuse myself" tsaka lumabas Wala ako sa mood at wala na rin naman ang mga kaibigan ko kaya napag desisyunan kong kong umalis na lang at pumunta sa club... Buti pa dito walang manggugulo sa akin di katulad sa school... walang kwenta Nandito ako ngayon sa bar station... nag iinom marami rami na rin ang naiinum ko ng tumawag si Alex Ano na naman kailangan nya... "Bakit ba?" Irita kong tanong AX:" gusto ko sanang malaman kung sasama ka sa laban ngayon" tanong nya Tamang tama gusto kong mangbug bog Pasensya na lang sa kalaban ko... "Sige Punta na ako" sabi ko tsaka inumbos ang iniinum ki at umalis na... Pag dating ko sa HQ nandun na sila kaya agad na akong nagbihis... Tapos umalis na kami... Nag simula na ang laban... Pinauna ko na sila para walang pakialamanan... Natapos na sila at ako naman ngayon... "Pasensya ka na lang,mainit ang ulo ko,bahala na kung anong magagawa ko sayo" sabi ko sa kalaban ko Inatake ko na sya at di tinigilan.. Nakapaibabaw ako sa kanya habang pinag susuntok sya... Hindi na sya makagalaw... nang biglang nag salita ang kasama ko "Jam tandaan mo ang rules wag kang papatay"sabi nilang lahat Pero di ako nakinig at patuloy pa rin sa gunagawa ko...Complete
Love Song : Dylan ace
Kung mamimili ka ng Love song para sa special na tao .. Ano iyon at bakit ? This is Story One of a Series. Boys Point of View. Salamat sa pagtangkilik, Enjoy reading ! Kung mamimili ka ng love song para sa isang special na tao .. Ano yun at bakit ? Dylan : hmm HALAGA by Parokya ni Edgar ? Kasi sa ngayon .. Pano ko ba ito sasabihin ? Hahaha tsk ! Makinig ka ha .. Sikreto lang natin to, ayokong makakarating to kahit kanino or else ha-hunting-in kita at bubugbugin ! Seryoso ? Dylan : Seryoso ako ! Mukha lang hindi hehe .. Anyway, yun na nga HALAGA para dun sa babaeng espesyal sa akin. Bakit ? Dylan : Yung buong kanta kasi parang yung nararamdaman ko. Nakakainis dahil wala akong magawa .. Haha ! Nakakainsulto ! Minsan talaga unfair ang mundo .. Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko ! Oh talaga ? Okay ka lang, Bok ? Gusto mo bang idaan sa maboteng usapan ? Dylan : Makapag-aya ka para namang nainom ka ? Tss ! Nainom naman ako ah ! Ng tubig, softdrinks, at juice haha ! Dylan : Buset ! Alam mo, Boyy, ituloy mo na lang yung pagsusulat ng kwento ko ng natutuwa ko sayo. Hmm sige .. Yung jowa ba ni dnshxjsksn ! Pu---sang gala ! Bakit ka nakikipindot ? Pag nasira yung LCD ng phone ko babangasan ko yang gwapo mong mukha. Dylan : Nyeta kasi ! Wag mo ng banggitin yung pangalan .. Alam mo naman ! Baka layuan niya ko .. At salamat, gwapo talaga ako ! Haha. Asus ! Akong bahala ! Wag ka kasing kontra ng kontra. Pfft ! Dylan : oh san ka pupunta ? Isusulat mo na ba ang Love Song ko ? Oo ! Pero magsu-survey na muna ko at kailangan ko ng tahimik na lugar para makapag-concentrate ! Ang ingay at ang gulo dito sa .. Sa .. Ano ba tong lungga mo ? Ang kalat ! Paanong--- Dylan : Sige na ! Lumayas ka na, Lalaitin mo pa kwarto ko eh samantalang mas magulo ang kwarto mo ! Ganun talaga pag Gamer ! Makalayas na nga .. Dylan : mabuti pa nga ! Istorbo ka sa paglalaro ko .. Mahirap talaga ang magmahal ng syota ng iba, di mo--- Dylan : Layyaassss !Complete
EXO's Little Princess
"Appa ibili mo naman ako nun!" sabi ng batang babae sa harap ko. "Oo sige ba!" sabi ng matandang lalaki at kinarga yung bata. Bigla akong nainggit. Sana ganyan din ang appa ko. Yung malambing, mabait at kung anu man ang hihilingin ko ay ibibigay nya.. Pero hindi eh .. hindi sya ganun sa akin .. Sinu ba naman magmamahal sa isang batang katulad ko na bunga ng isang kasalanan .. bunga ng isang masaklap na nakaraan.. Sampal dito, Suntok dun, Tadyak dun, Mura dito, yun ang lagi kong natatanggap sa ama ko kahit pa limang taong gulang palang ako.. Ni wala man lang ginagawa yung mama at ate ko.. Tinitingnan lang nila ako .. Pakiramdam ko nag-iisa nalang ako sa mundo walang gusto magmahal sa akin.. Pero simula ng makilala ko sila nag bago ang lahat .. naging masaya, naging makulay, natututo akung ngumiti sa kabila ng nangyari sa buhay ko.. Masaya na sana ngunit panu nalang kung bumalik ang mga tinatawag kong magulang? Paanu nalang bumalik ulit yung dati? Panu nalang kung biglang bumalik ang aking kinakatakutan? Makakaya ko ba ang sakit na mararamdaman ko?Complete
A Simple Friend Request
Kararating ko lang galing school. Umuwi lang ako mag isa. Or, UMUUWI LANG TALAGA AKO MAG ISA. Medyo loner ako, I mean, LONER talaga ako! Well, ganyan talaga ang buhay ng isang tulad ko. Oo, I have bestfriends pero... Iba talaga eh! May gugusto ba kasing makipagkaibigan sakin? Yung tipong mukha akong "NERD"?! Pero isang araw, pagbukas ko ng facebook ko, MAY FRIEND REQUEST AKO?! Aba?! Himala! Bago to ah! Wanna know what happened next? Then read! Ang hindi ko inaasahang pangyayare, dumating! Dahil sa isang simpleng friend request..Complete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
Why Can't I remember to forget Him?
UPDATE 2025: I want to thank my classmates, Batch 2016 from Arellano University - MLS, again. My friends, My Ate who also read this story. 🫶🏼 Now, in 2025, I'm republishing and refining each scene-fixing the grammar, correcting the spelling, and polishing the flow to bring it to the level it deserves. The original version was a bit rough around the edges, but it came straight from the heart. Thank you so much for being part of this story's journey. I hope it continues to bring kilig to each and every one of you. © 2025 [Unpluggedvoice]. All rights reserved. Originally written in 2014. This version has been updated and revised in 2025. No part of this story may be copied, reproduced, or distributed without the author's permission. - - - - - - - - - "Bestfriend mo pa rin talaga ako!" Ganyan ka pa rin, Mik. Parang nung bata pa tayo. Hindi nga lang tungkol sa love dati, pero same pa rin-your thoughts are always the best. "Why Can't I Remember to Forget Him?" 😭 Geeeez. "Yea. I still look at you that way." But then... it's more than that now, Raven. I'm still affected by how I felt before- ...and maybe still feeling now PS: Nope, this isn't a fanfic! I just changed my cover to my fave artist. Hope you like it! ♥ Hey geeez! 😊 This is my another story-pang-5th na sa mga sinulat ko, pero pang-2nd pa lang sa napublish sa Wattpad. Yung ibang stories ko, nasa tatlong notebooks na hawak pa ni fate. 😅 Haha. I got both positive and negative feedback from my last story, "Back to Square One"-thank you sa lahat ng nagbasa, nagvote, at nagmessage! Title: Why Can't I Remember to Forget Him? Inspired by a classmate who kept singing "I Can't Remember to Forget You" (thanks, Joboy Pementera! 😆) Hope you like this one too, people! ÜComplete
BOOK 2: When Mr. Sungit Fall COMPLETED
Paano mo haharapin ang isang taong nanakit sayo noon? Kaya mo ba siyang patawarin? Maniniwala kapa ba sa kaniya? Kaya mo bang kalimutan ang lahat ng pinagdaanan niyo? Hanggang saan ang tigas ng puso mo? Matitiis mo ba siyang pahirapan? Hanggang saan ang kaya mo para lang ipakita sa kaniya na wala na siyang halaga? Kaya mo bang makitang nagmamakaawa siya sayo para lang maniwala ka? O Maging matigas kaba kasi sobra kang nasaktan noong minahal mo pa siya. Kaya mo bang palitan siya sa puso mo? O Tatakbo ka pabalik para lang sabihin sa kaniya na mahal mo pa siya? Kaya mo bang ipaglabana ang pag-iibigan niyo? Hanggang saan ang tapang niyo para lang ipaglaban ang pag-ibig na matagal niyo ng inaasam. "Kaya Kong lokohin ang sarili ko na Hindi kita mahal pero hindi ko kayang lokohin ang puso ko na ikaw lang ang nilalaman, nasaktan kita noon pero sana inisip mo rin ako, oo nag sinungaling ako pero lahat ng iyon ay para lang sa kapakanan mo, pakinggan mo naman ang mga explanation ko kahit isang beses lang kasi ikaw at ikaw parin Hanggang ngayon, Asan na ang Ms makulit ko?" (Mr.Sungit) "Minahal kita ng sobra pero nakuha mo paring maghanap ng iba para saan pa ang explanation kung sa Simula palang malinaw pa sa sinag ng araw ang mga kasinungalingan mo, minahal kita ng tapat pero bakit Hindi parin sapat, Bakit ang sobrang Sungit mo ikaw nanga itong nag sisinungaling ikaw pa ang may ganang mag Sungit kay sarap moring halikan eh.(Ms.Makulit) Love does not begin and end the way we seem to think does. Love is a battle, love is a war, love is a growing up. Kung Mahal mo patunayan mo. Hanggang saan ang tapang nila para lang patunayan na mahal nila ang isat-isa. Kaya ba nilang suwayin ang patents Nils? Hahayaan nila ang mga ito na oangunahana ang mga decision nila. Love or Revenge?Complete
Love and hate relationship, iyan ang paningin ko sa relasyon namin ng ulan. Kapag umuulan, hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o malungkot. Matutuwa dahil may masaya akong alaala, o malulungkot dahil kasama ng masayang alaala na iyon ang mga masasakit na isang tao lang naman ang rason. The moment my eyes laid on Kai, alam kong siya na ang mamahalin ko habang buhay, typical high school girl reaction. Sumali ako sa soccer team para mapalapit sa kanya, kahit mahirap, kinaya ko dahil alam kong magbubunga din ito ng maganda. Naalala ko pa noong una niya akong kinausap - umuulan nang malakas at wala siyang payong kaya nakisilong siya sa payong ko. Dahil doon, naging mabuti kaming magkaibigan. Pero nang malaman kong gusto niya ang bestfriend ko, pilit kong kinalimutan ang lahat at magbigay nang daan. Kaya naman nang sinabi niya na ako talaga ang gusto niya, hindi ko alam kung ano ang dapat maramdaman.
More detailsContent Guidelines