GÜN BATIMI

Kitabina ilistirdigi kağıtta geçmişini hatırlatan büyük aşkı vardi belkide.Dilinden dökülen kelimeler aşkının cesaretini ölçüyordu.
Ne kadar mi seviyorum bayim
Fırtına da oluşan toz bulutu kadar seviyorum.
Karmakarışık olmuş dunyamda tek görünen sensin.
Bu boyası dökülmüş şehre inat en içten rengimle seviyorum.
Masmavi denizimin yanında sen varsın,nasıl yakistik bilmezsin.
Nasıl seviyorum biliyor musun bayim
Gemisi yakilmis,limanı çökmüş kaptan gibi seviyorum.
Öylesine sessiz öylesine çaresiz kaldim yokluğunda.
Seni severken kaybettim tüm yollarimi
Ve yine surukleniyorum sona çıkmayan dar sokaklarında.
Uğruna harcadığım dunlerin hesabını yarinlardan bekliyorum.