Takıntı

Hiç birini bu kadar umursamamıştım. Neydi hayatımı bu denli değiştiren
Ne idi hayatına olan merakım?
Seni bu kadar arzulamam...
yine yanıtsız sorularımı bir kenara bırakıp gerçekliğe dönme vaktiydi.

Yine konuşuyordu, ama ben kilitlenmiş tek kelime dahi edemezken o bana küfürler savuruyordu telefonun bir ucundan.
Umursamadım, bu denli psikopatça düşüncelerim yani telefondaki konuşması yanlızca bana özel o ağzından çıkan kelimeler yanlız bana aitti bana söylemişti.

Cünkü beni umursuyordu.

Sonunda ağzım açıldığında alelacele şu sözleri sarfettim.

"Belki birgün ha nedersin, amaçsız yaşamlarımız yön bulur bir şekilde, nedersin, beni daha tanımadan samimiyetimi sever misin be çocuk?"

Şaşırdı... Ve telefonun ucundaki ses kesildi...