ADIM ADIM UMUT

Mutluydum... Onunla çok mutluydum. Sanki karanlık bir kuyunun içinde ışığımı buldum. Her ne kadar insanlara içimi göstermesemde benim de problemlerim oldu. Hayatım karmaşık bir düğüm haline gelince o her şeyi çözdü. Beni içine aldı. Isıttı , ısıttı... Ailemin karanlık geçmişinden belki o beni çekip aldı. Ama sonra o da karanlığa koştu. Artık sadece sıcak gözyaşlarım yüzümü ıstıyor.
Onun dışında hep üşüyorum.