ELFİDA

Cam kenarında unutulur bazı hatıralar. Ne zaman yağmur yağsa cama çarpar durur en acı anılar. Bir kıymık gibi kalbime battı hep hayat. İçimdeki nefret aleviyle boğuşurken hep yanıp kül oldum ve yine küllerimden doğdum. Ben 17 yaşında kendi küçüklüğümü içimdeki boşluğa itip kendi kan gölümde boğan kişiydim. Şimdi ise bunun sebebi olan adamın oğlunu öldürmek istiyordum.

"İnsanlar son anlarını yaşadıklarında gerçek yüzlerini gösterirler.''