bir sen bir ben

sence bu hayat nedir derler ya. bu hayat benim için hiçbirşey ifade etmiyor. edeceğinide pek sanmıyorum. şu hayat dediğiniz koca dünyanın içindeki yaşamda stres,yorgunluk,hüzün,hastalık.. neredeyse herşey vardı. tanrı sanki cennetini temizleyip bizleri bir kenara atmış gibiydi. hayat sınav,okul sınav,dostluk sınav... herşey sınavdı bizim için.
fakat bilmediğiniz birşey var . sizin bilmediğiniz birşey...
hayatım...

hayatım elden gidiyordu ve zaten gitmişti bile. ölüm döşeğine gidecek kadar. hayattaki ilk sezonumu açmış çiçektim. büyüdüm büyüdüm ve yine büyüdüm... fakat sonradan solup yok oldum. geriye bir toprağım birde benim yerime gelecek olan çiçek kaldı. yalnız olmak güzelmiş. kaybedenler hep kazanırmış. egolular çok gıcıkmış ama bundanda zevk alıyorlar.
bende egoluları sevmezdim. fakat benimde egom vardı.
şimdi hayatımdaki kötü aacılarımı bir kenara atıp iyi anılarıma bakalım... fakat iyi anımda hiç menü kalmamıştı bile...
hayat bana küsmüş daha ne olsun...
ben bir kaybedendim fakat asla kazanamadım. ben yalnızdım ve asla yalnızlık güzel birşey değildi. yalnızken düşünecek çok vaktim oldu. artık düşünmekten ellerim titremeye başlayıp,biryerlere dalıyordum. kendimi paranoyaklaştırmıştım. sinirlendikçe ellerim titrer,gözlerimle alev saçardım. ama tabi bunu kimse fark etmezdi.

bir yerlerden duyduğum ve çok sevdiğim bir söz vardı. 'hayat kısa,yol uzun... ve ben yalnızım...'
bu sözle başladı yolum ve bunun sonu yoktu.
merhaba benim bu uzun yolumda hayat hikayeme yolculuğa varmısın ?
OLAYLAR GERÇEK HAYATIMDAN ESİNLENECEKTİR.