MESAFE

Kendimi ona kaptırmıştım.Hayallerime dahil etmiştim isteksizce.
Sol tarafımın en guzel yerini ona ayırmıştım.Belki onu yaşayamamıştım.Yasatmaya çalışıyordum.

Nasıl mi?

Yatagıma yatarken sol tarafımi ona ayiridim.O varmış gibi yatardım.Sokaga cıkarken yanimda o varmis gibi yururdum.Sanki onunla kitap okurmusuz,kitap okurken kahve icermisiz,beraber cizdigimiz yerleri ikimize ait olan ajandamiza sırayla yazarmişiz.Hep boyle hayal kurardim onun hakkinda.Onun kokusunu bilmiyordum,onun omzuna hic yatmamistim,ona sarilmamistim en kotusude yanında olamamistim.Ondan vazgecmem icin yeterliydi aslinda bu nedenler.Ben vazgecmedim.Bana yetiyordu aynı sarkiyi dinlememiz,aynı filmi izlememiz,aynı havayi solumamiz,aynı gokyuzene bakmamiz bana yetiyordu.

Peki ya ona?

Ben hikayenin basrolundeysem bu hikayeyi ben yazarim.

Peki siz bu hikayeye dahil olmak istermisiniz?

<><><>><><><><><><><><><><><><><><>