Znienawidzony Szczeniak

Żyjemy w czasach gdzie miłość jest na wagę złota. Doceniamy ją , zabiegamy i staramy się o nawiązanie małego płomyka, który wzgnieca pożar. Ale nie w tym przypadku, nie u niej. Uważa, że jej bratnią dusza, ani żar miłości jest nie jej potrzebny. Ale gdy już ją spotka, jeszcze nie wie, że rozpoczyna się właśnie pożar, którego nie jest w stanie ugasić. Ale, pożar nie wznieca nikt nowy, lecz już bardzo znana jej postać.

" - Carmel musi sie trzymać od niego z daleka.- Odrzekł stanowczo ojciec skupiony na moim bracie, nie zauważał schodzącej mnie po schodach.

- Od tego Idioty ?- Pytam z delikatnym rozbawieniem schodząc schodek, po schodku.

- Kruszyno -spojrzał na mnie poważnie- uważaj na słowa, jego ojciec jest naszym sprzymierzeńcem i jak i moim przyjacielem -rozłożył się wygodnie na fotelu patrząc na mnie srogo. Rozbawiona ułożyłam usta w leniwym uśmiechu.

- Jakby interesowało mnie, jego marne dziecię, którego mogę zabić miłą chęcią- ustalam naprzeciw brata wymieniając z nim spojrzenia.

- Cara!

- Siostro - odezwał się kapryśnie, wykrzywiając usta w dość bezczelny uśmiech- nie za wcześnie na twoje fetysze zbrodni ?

- Masz sie trzymac od niego z daleka! - przerwał mu zdenerowwny ojciec. Po jego wyglądzie jak i zaciskającej się szczęce mogę wróżyć nie małą złość. - Po ostatnim obozie rok temu miałaś złamane żebro, a On nos. Dwa lata temu złamałaś mu noge, a trzy...

- Oj przecież to tylko zabawa- rzuciłam od niechcenia ale ja wiedziałam, że zabawa ma tylko jedna zasadę.

Wygra ten, kto zrani mocniej drugiego."

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Wszelkie podobieństwa przypadkowe.