Tears of a Wife..
- LECTURAS 414,817
- Votos 6,359
- Partes 54
"Bakit ako? Bakit kailangang ako??.." ang sakit.ang sakit sakit lang.. wala akong ibang magawa kung hindi ang umiyak at tanungin ang mga taong nasa paligid ko...
Lahat sila'y nakatingin lamang sa akin. Walang sumubok na sagutin ang tanong ko. Puno ng awa at pagsisisi amg mga mata nila.
Akma na akong lalapitan muli ni Maico nang hawiin ko ang kamay niya.
"w-wag...lu...mayo ka na.... tigi...tigilan m.mo na ak-o"
Mukhang wala ni isa man sa kanila ang may balak umiimik kaya tumalikod na ako. Gusto kong takasan ang nararamdaman kong ito, gusto kong lumayo sa mga taong naging dahilan ng pagkadurog ng puso ko...
"W..wife....don't leave...stay with me please...." napatiim kamao ako. At ano?.paulit ulit niya lang ulit akong sasaktan?..
Hinarap ko siyang muli, nangingibabaw ang galit sa aking dibdib..
"Sobra na Maico...Ilang beses kong sinabi sa sarili ko na mananatili ako sayo pero...masakit na eh..hindi ko na kaya....maghiwalay na tayo..."
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Concluida
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Concluida![SUBSTITUTE WIFE [COMPLETE]](https://img.wattpad.com/cover/234897780-256-k731600.jpg)
SUBSTITUTE WIFE [COMPLETE]
Wala akong ginawa kundi mahalin sya pero tanging panunumbat lamang ang naririnig ko sa kanya, alam ko na kasalan ko ang lahat kung bakit nasira ang buhay nya at nawala ang anak nya pero deserve ko ba lagi maramdaman ang hirap sa mga kamay nya. Mahal ko sya pero hindi nya ako kayang mahalin pabalik!Concluida
My Crabby Boss! (BL Romance)
(Highest rank: # 3 ) lumuwas ako ng manila para ma i-ahon ko sa kahirapan ang pamilya ko, pero hindi ko inaasahan na mapupunta ako sa isang napakasungit at walang puso na boss! pero yun nga yung pinagtataka ko... na kahit pa ganun yung ugali ng boss ko bakit parang may iba akong nararamdaman sakanya? nahulog ako sa boss ko, pero pano kung ang kapalit nito ay ang mga pangarap ko sa pamilya ko? anong pipiliin ko... sarili ko? o ang pamilya ko?Concluida
Until You're Mine
" I-Ihingi mo ako ng t-tawad.. s-sa kanya. Im so sorry f-for everything. Ang akala ko kasi, may pag asa pa ako.. kahit kaunti lang umasa ako.." " N-now I-I'm setting you free.. m-malaya ka na. H-hanapin mo siya.. this is the last time that you will ever see me again. C-Can I-- can I hug you f-for the last time, T-Toff? " tulala lang akong nakatingin sa papel na inabot niya sa akin. Ilang beses ko pang ikinurap ang aking mga mata.. na parang nasa isa akong panaginip pero talagang nakapirma na siya.. Naramdaman kong may mainit na kamay na humawak sa aking kanang pisngi.. may pinahid siya doon.. " Be happy, Kristoffer. " matapos niyang sabihin iyon niyakap niya ako ng buong higpit .. mahigpit na mahigpit.. parang bulang naglaho yung lahat ng galit ko para sa kanya, lalo na ng maramdaman ko ang pag iyak niya gaya ng dati.. pamilyar na pamilyar sa akin ang ganitong pakiramdam.. ganitong ganito kami noon.. noong magkaibigan pa lang kami.. yung walang komplikasyon.. huminga ako ng malalim at gumanti ako ng yakap sa kanya, gaya ng dati.. buong layang pinakawalan ko iyong lahat ng sakit na nararamdaman ko.. Ito siguro yung kailangan ko.. yung closure sa pagitan naming dalawa.. para makapagsimula ako ng bago. " G-goodbye.. T-Toff " mahinang sabi niya ng magbitaw kami sa isat isa. Bago pa ako makasagot, nakatalikod na siya at naglalakad papalapit sa pintuan. Binuksan niya iyon at lumingon siya sa aking kinatatayuan.. She smiled.. while she was crying. " B-Bye.. Ysa.." mahinang sabi ko sa kanya habang unti unti siyang nawawala sa aking paningin. Nabawasan iyong bigat sa aking dibdib, yung galit ko para sa kanya parang hangin na biglang nawala.. I forgive her.. despite of everything.. taos sa puso siyang humingi ng tawad.. Tapos na.. tapos na ang problema ko.. malaya na ako.. malayang malaya na ako.. mapapakasalan ko na si Danika.. ------------------------------- Book 2 of Against all Odds -------------------------------Concluida![[#7] CRUSH: The Varsity Player [ONE SHOT]](https://img.wattpad.com/cover/4036544-256-k696003.jpg)
[#7] CRUSH: The Varsity Player [ONE SHOT]
Natatakot ako, na baka maulit muli... masakit kasi... SOBRA!... kung ipagkakatiwala ko pa ulit ang puso ko sayo... Sure ka ba na pahahalagahan mo talaga?Concluida
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Concluida
Faded Memories (Completed)
He is my first love. High school pa lang kami, I am already truly, madly, and deeply in Love with him up to the point that I already surrendered everything to him. He even made me his fúck buddy when we were in college. We had a no-strings-attached relationship. Pero wala akong pakialam kahit wala nang matira sa akin. Kahit walang kasiguraduhan kung matututunan ba niya akong mahalin, handa pa rin akong gawin ang lahat para lang mapasaya siya. I'm willing to become his slave and his whóre. I can be a slút for him if he wants me to basta wag lang siyang mawala sa akin. Tanga na kung tanga but dàmn this heart, siya pa rin ang gusto ng puso ko kahit inaayawan na niya ako. Mag-asawa kami pero kung itrato niya ako ay parang isang bayarang babae lang. I tried my very best para ma-in love lang siya sa akin pero lahat ng ginawa ko ay napunta lang sa wala dahil hindi niya kayang suklian ang pagmamahal ko. Pero di ako sumuko dahil umaasa pa rin ako na isang araw ay mamahalin niya rin ako. Until that day has finally come. Naaksidente ako. I lost some of my memories and I couldn't remember him being my husband. But then he realized how he truly loves me when I have already forgotten everything about my feelings for him. Can he really make me fall for him again even if my memories already faded away? WARNING: Contains graphic séx. Read at your own risk. Thank you for reading! ( ˘ ³˘) ♡Concluida
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Concluida
Just His Wife
(COMPLETED)💍Sabi ko dati, kahit anong mangyari IPAGLALABAN ko siya. At sabi ko noon di ko hahayaan na mawala siya, pero nakakapagod din pala na ipaglaban yong taong walang ginawa, kundi SAKTAN KA.💍Concluida
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
Más detallesPautas de Contenido