Zagubiona w Falach

- Czego tak się boisz? To tylko woda. - Powiedział z kpiącym uśmiechem kumpel mojego brata Alexa. Chłopak miał niebieskie oczy jak morze nad, którym staliśmy. Był wyższy odemnie o głowe. Miał tak jasne włosy, że dorównywał piaskowi po którym stąpałam.
- Alan chodź tu- Zawołał mój brat Alex. Po jego głupkowatym uśmiechu nie wróżyłam niczego dobrego. Z bratem nie widziałam się rok czasu, ponieważ nasi rodzice się rozwiedli i postanowili nas rozłączyć. Ja poszłam z matką a brat z ojcem. Na wakacje pojechałam do ojca gdzie właśnie chadzam się po niskim pomoście z bratem i jego kumplem.
Gdy tak patrzyłam na fale odbijające się o pomost ktoś mnie wepchnął do wody. Na moje nieszczęście nie umiałam pływać. Zaczęłam tonąć...