My Main Man
- MGA BUMASA 1
- Mga Boto 0
- Mga Parte 1
Ongoing
Huling na-publish Mon, May 1, 2017
Pinili kong magpakabasa sa matinding buhos ng ulan habang ako'y nakatindig sa ilalim ng kumikinang na langit kung saan ang mga bitwin ay masayang nagkikislapan. Habang naglalakad sa tahimik na kalsada ay hindi ko mapigilang ibalik ang mga luhang nag-uunahang pumatak sa aking mga mata. Tubig ulan at mapait na luha ang tanging mayroon ako. Kalakip ng aking kamay na nanginginig ay ang litratong minsang nagbigay buhay sa aking madilim na nakaraan. Huminto ako at napaisip. Napaisip sa mga nangyari sa loob ng walong oras. Napaisip na sa kaunting oras na iyon ay maaaring madurog ang pinaka-iniingatan kong puso. Hinayaan ko ang mga luha. Hinayaan ko ang masakit na kirot. Nagpatuloy ako sa paglalakad habang nakatatak sa aking isipan ang katagang "HIGANTI".
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Say You Love Me
The confused woman looked pretty. Nakalugay ang wavy nitong buhok at nakabukas na nang bahagya ang ikalawang butones ng polo shirt na suot nito, partly exposing her breasts. Medyo maigsi din ang skirt na suot nito at bahagyang nakataas ang isang side niyon. She looked a bit flushed, siguro ay dahil sa dami na ng nainom. Ngunit mas gumanda lamang ito. Her lips looked as if its inviting him to grab her and kiss her wild. Ipinilig niya ang ulo. He could not believe he was ogling over another woman while dealing with a heartbreak. What is wrong with him? Bahagya siyang nagulat nang tumapon ang tingin nito sa kanya. She was caught off-guard. Gustuhin man niyang aalisin ang tingin dito ay hindi niya magawa. His eyes love the view. Inubos nito ang laman ng baso at biglang tumayo. She was mesmerizing to look at. Parang in slow-motion ang galaw nito sa kanyang paningin. Hindi niya alam ang gagawin nang mapagtantong papunta sa kaniya ang babae. "Sorry," anas nito bago siniil ng halik ang kaniyang mga labi.Kumpleto
Pain of Yesterday (gxg)
"Samantha?" Lumingon sya sa akin at mabining ngumiti ng magtama ang aming paningin, nasa rooftop kami ng school building at minamasdan ang papalubog ng araw. "Uhmm?" Saglit ko syang minasdan bago nagsimulang maglakad palapit sa kanya, isinasayaw ng hangin ang mahaba at alon alon nyang buhok na umaabot sa kanyang beywang. "You are so gorgeous" Niyakap ko sya sa likod at itinago ang mukha ko sa kanyang balikat, tumawa sya ng mahina ng maglakbay ang kamay ko sa flat nyang tyan. Dahilan, para magsiliparan ang paru paru sa aking tyan sya lang ang may kakayanang magparamdam sa akin ng ganito. "Im so inlove with you Samantha" "And I love you more, You and your sweet words" Humarap sya sa akin at masuyong hinaplos ang aking pisngi, "Come back to me Jackie" Biglang gumuho ang building na kinatatayuan namin at nagkukulay dugo na ang buong paligid, takot ang naramdaman ko ng magsimula syang malaglag sa kawalan pilit kong inaabot ang kanyang kamay ngunit unti unti ng kinakain ng dilim ang kanyang pigura. "Hanapin mo ako, mahal na mahal kita" Alingaw ngaw nalang ang tangi kong narinig ng tuluyan na syang mawala sa karimlan. "Samantha!!!!!!" "Beb?" Mahinang uyog ang naramdaman ko sa aking balikat, pulling me back to reality. "Hey?" Bati ko kay Talia ng makita ang nag aalala nyang mukha, sa sofa na naman pala ako nakatulog kagabi.Kumpleto
Hihintaying maubos ang alon.
Isang masayang buhay ang tangi niyang hiling...pagod na sa gulo, sa dating daing. Sa bawat lipat ng eskuwela't silid, nais lang ng dalagang mapanatag ang isip...pagtungtong niya sa junyor high antas ika-sampu....ang kaniyang huling yugto ng pangarap ang tangi niyang sinusuyo. Habang siya'y papalapit sa inaasam na liwanag may aninong darating mula sa nakatagong ulap, sa gitna ng kanyang katahimikan ay may damdaming uusbong na hindi niya maiintindihan. At isang koneksyon ang magpapagulo sa kanyang isipang hindi niya aasahan at ang mag-uugnay sa kanyang puso't nakaraan. Matutupad ba niya ang pangakong nasimulan? o mababago ang landas dahil sa lihim ng kasaysayan... Pipiliin ba niyang hintayin ang tamang oras? o bibitaw na lang para abutin ang pangarap... Hahayaan ba niyang tangayin ng alon, ang pusong minsang umasa sa maling pagkakataon? May isa ba na handang maghintay....kahit anurin ng alon, hanggang sa pag-ibig ay dalhin sa tamang panahon?
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Kumpleto![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Kumpleto![SCRAPBOOK(Short Story)[Completed]](https://img.wattpad.com/cover/30096466-256-k957236.jpg)
SCRAPBOOK(Short Story)[Completed]
Scrapbook(short story) Masaya ako ng malamang nakabalik na siya dahil ibig sabihin no'n may pagkakataon na bumalik ang dati naming pagtitinginan.Nakipagbalikan nga sa'kin si Tristan pero bakit parang ibang Tristan na ang kasama ko.Hindi na siya ang Tristan na nakadepende sa'kin,bakit pakiramdam ko ang layo-layo niya sa lalaking minahal ko.Bakit pakiramdam ko unti-unti niya akong ginagantihan?Dahil ba 'yon sa pag-iwan ko sa kanya ng hindi ko sinasabi kung anong dahilan? Hahayaan ko na lang siya na gumanti sa ginawa ko sa kanya kahit na nasasaktan na ako basta nasa tabi ko na siya ngayon at hanggang sa mawala ako sa mundong ito dadalhin ko ang mga ala-alang binuo ko kasama siya.Kumpleto
HE SACRIFICE HIMSELF TO MAKE ME HAPPY
Sei POV It's been a year since nanlamig si Kyst sakin. He's my long time boyfriend and we're together for 6 years and still counting.. But suddenly our relationship became my biggest tragedy in life.. He cheated on me. "Don't worry darling.. I don't love her and I will never be, I will make it sure for you. I'm just feel pity for her that's why hindi ko pa siya kayang iwan and also for my heirs. Once na makuha ko na ang mana ko we can finally live together." Patago akong nasasaktan sa mga sinabi niya. Alam ko naman mula nung umpisa eh. Niligawan niya ako hindi dahil sa may nararamdaman siya sakin kundi dahil sa pamanang iniwan ng lolo niya. It's a long story, but in general sabi ng lolo niya once ako ang magsign ng mga papers na yon makukuha ni Kyst ang mana niya. Pero... Hindi ko ginagawa dahil natatakot ako. Natatakot akong mawala siya sakin matapos niyang makuha ang gusto niya. Hindi ako handa at hindi ko kaya. Mahal ko siya. Sobrang mahal. Madalas yun ang bagay na pinag aawayan namin. H-hindi ko nga akalain na makakatiis ako sa kaniya ng 6 years. Yung 6 years na pahirap sakin. "Goodnight darling. See yah tomorrow. I love you." Nakangiti niyang binaba ang tawag. I love you.. Salitang pinangarap ko na sabihin niya sakin. Sana ako nalang Kyst. "What are you doing there? Nakikinig ka ba sa usapan namin?" Matalim ang tingin niya sakin at halatang hindi gustong makita ako. Tumikhim ako at pasimpleng pinunasan ang luha ko. Nagpilit ako ng ngiti at nilapitan siya. "A-ahh kararating ko lang. By the way, pwede ko bang hingin ang oras mo bukas? Kahit 5 hours lang please." Pagsusumamo ko. Kumunot ang noo niya "For what? Sorry may date kami ni Kelly bukas." "Please Kyst, nakikiusap ako..... I-it's my birthday tomorrow. Gusto ko lang magdate tayo." Mahina siyang natawa "Kelly is my priority, not you."Kumpleto
Something About Us (Completed)
Pinamaywangan siya ng babae. Hindi niya mapigilan pagmasdan si Milyeta. Madaling-araw pa lang kaya may kadiliman pa rin sa labas, pero parang nagliliwanag sa parteng kinatatayuan nila dahil sa kagandahan ng dalaga. She was wearing a yellow shirt matching a not-that-short white shorts. Her long black hair was in a ponytail which made his eyes focus on her lovely face. Ibang-iba ang nadatnan niyang hitsura nito kanina sa kuwarto. Gulo-gulo ang buhok, naniningkit ang mga bilugang mata, at parang batang napapalibutan ng sandamakmak na unan at stuffed toys. Yet, she looked ravishing nonetheless. "I love you," mahinang sambit niya. Holy macaroons! Kung narinig man nito iyon ay hindi siya sigurado. He could feel his heart ramming inside his chest. For the first time in his entire life ay kinabahan siya at pinagpawisan nang malagkit. Ni sa pag-defense niya noon sa thesis niya o 'di kaya'y sa mga babaeng niligawan niya ay hindi pa siya nakakaramdam ng gan'on. Kay Milyeta lang. Dito ay naramdaman niyang tao rin pala siyang may kinakatakutan...Kumpleto
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Kumpleto
Traydor ang Pag Ibig
Tumatakbo siya sa isang madilim na iskinita. Hinahabol ng dalawang lalaki. Hindi siya makalayo. Natagpuan niya ang sarili na nakahandusay sa kalsada. Kung tinulak o nadapa ay hindi niya alam. Sa di kalayuan ay natanaw niya ang maliwanag na mga signboard at mga taong naglalakad. Kaunti na lang ay ligtas na siya ngunit parang napakalayo. Napakalayo... Unti-unti na lumapit ang dalawang lalaki. alam na hindi na siya makakatagpo ng kaligtasan. Madilim ang iskinita, maingay sa paligid. hindi siya maririnig. "Huwag po. Maawa po kayo. Heto na ang bag at alahas ko! Kunin niyo! Just please, don't hurt me!" Hindi umimik ang dalawang lalaki. Ngunit napatigil sila ng may dumating. tila ba lumabas sa dilim. -its my dark savior! Stepping from the shadows to save me!- Tumunog ang alarm.Kumpleto
The confused woman looked pretty. Nakalugay ang wavy nitong buhok at nakabukas na nang bahagya ang ikalawang butones ng polo shirt na suot nito, partly exposing her breasts. Medyo maigsi din ang skirt na suot nito at bahagyang nakataas ang isang side niyon. She looked a bit flushed, siguro ay dahil sa dami na ng nainom. Ngunit mas gumanda lamang ito. Her lips looked as if its inviting him to grab her and kiss her wild. Ipinilig niya ang ulo. He could not believe he was ogling over another woman while dealing with a heartbreak. What is wrong with him? Bahagya siyang nagulat nang tumapon ang tingin nito sa kanya. She was caught off-guard. Gustuhin man niyang aalisin ang tingin dito ay hindi niya magawa. His eyes love the view. Inubos nito ang laman ng baso at biglang tumayo. She was mesmerizing to look at. Parang in slow-motion ang galaw nito sa kanyang paningin. Hindi niya alam ang gagawin nang mapagtantong papunta sa kaniya ang babae. "Sorry," anas nito bago siniil ng halik ang kaniyang mga labi.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman