AZAMET

Gök gürültüsüne eşlik eden şimşek, yüzlerini aydınlatırken hayal kırıklığı gözle görülebilir biçimdeydi. Yağmur damlaları, genç kadının yüzünü okşarken yavaşça aşağı iniyor, gözyaşlarına karışıyordu. Kabullenmek istemedi genç kadın, bu halini kabullenmek istemedi.

Hasta olduğunu düşüncelerinden kovdu, kimsesiz olmadığına inandırdı kendini. Fakat genç kadının umursamadığı, zihninin derinliklerine attığı sorunlar, karşısında çığ gibi büyüyor, üstüne doğru geliyordu. Kaçacak bir yeri olmadığını bilmesi onu derinden sarstı ancak beklemeye devam etti.

Sonra birden kendi sesini duydu genç kadın. Kahkaha atıyordu. Şuursuzca atılan kahkaha sevinçten uzak, acı ve hayal kırıklığı barındırsa da kendine engel olamıyordu. Mavi gözler üstüne gitmek istemese de daha fazla bu manzaraya dayanamayıp kendine getirmek istermiş gibi kollarından tutup silkelemeye başladı.

"Azametsin sen, yıkılmazsın." Adamın ağzından sözlerin çıkmasıyla genç kadın için zaman durdu.Tek bir söz, kalbini derinden yaraladı.

Tüm hakları saklıdır.