Uzun Bacak

Evime giren bir katil tarafından öldürüldükten sonra çok ünlü bir webtoonun içindeki karakterlerden birisi olarak uyandım.. ama buradaki sorun ise bu karakterin yaptığı zehirli iksirleri ile tanınan kötü kalpli cadı Alexia Alamilla olması idi! Yani, namı değer: Zehir Kraliçesi.

Kaderim hakkında bebekken bir anlaşma yapılmıştı on sekizime bastığımda resmi olarak kanlı lordun gelini olacaktım. Kanlı Lordun yaşadığı diyar karanlık, kasvetli, ucu gözükmeyen ormanlarla kaplıydı. O yer nefes alınamayacak kadar ürkütücüydü babam kralın baş danışmanıydı aynı zamanda konsey üyesiydi, kral kanlı lord ile verdiği mücadeleyi kaybetmişti. Ama lord merhamet gösterebileceğini söyledi tek bir şartla kendisine soylu bir kandan gelen bakire bir kız hediye edilmesini talep etti. Bunun sonucunda kurban ben seçilmiştim konsey üyelerinin kızları yoktu ne de kralın, soylu bir kandan gelen bir kızı vardı, kurban biri lazımdı işte o kız bendim ben Diana Miller kanlı lordun geliniydim. Kanlı lord gitmeden önce kulağıma fısıldadı; Omaytra theta tali tau zeta kowdra. "O gün gelene kadar seni bekleyeceğim zümrüdüm." ------ "Biliyor musun sarhoş olabilmeyi çok isterdim." "Ne oldu da bir anda konuyu değiştirdin." "Hiç anlamıyorsun.." "Neyi?" "Bu yaratığın seni ne kadar sevdiğini!" ------ DİKKAT:⚠️ Smut, Yakınlaşma sahneleri ve tralvmatik, korku, şiddet sahneleri içerebilir bunu bilerek okuyun yada okumayın.

(Gerçek aile kurgusudur) Birinin ölmesini engellerken kendiniz ölümle burun buruna gelseydiniz ne hissederdiniz? Deren, arkadaşının intiharını engellemeye çalışırken düştü çatı katından. Sonsuzluğa kapattığını düşündüğü gözlerini açtığında kendisini yeni bir aile bekliyordu. Tüm yaşamı boyunca yanında olan, düştüğünde kaldıran, gerektiğinde azarlayan abisi onu hatırlamıyordu. Çocukluğunun geçtiği ev ona yabancıydı artık. Hafızasını kaybettiğini düşünen ve onu çok seven bir aileye ise daha çok yabancıydı. ©Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalıntı durumunda adli işleme başvurulacaktır.

Gözlerim karşımda dizilmiş ve benden komut bekleyen askerlerde gezindi. Her şey hazırdı, Doğu Krallığını korumak için görevlendirilmiştik. Halk ve herkesin dilinde dolaşan şato artık bize emanetti. Tek komutla askerleri yönlendirdiğim de hepsi tek tek atlarına binmeye başlamıştı. Bende atıma doğru ilerlediğim de Henry'nin sesini duymuştum. " Şu lanetli şato için görevlendirildiğimize inanamıyorum. Söylentileri bilirsin lordun hâlâ orada yaşadığını söylüyorlar Alexa." Gözlerimi devirerek ona döndüm. Çocuk gibi korkmasına gerek yoktu. " O lord çocuklara anlatılan efsanelerden başka bir şey değil Henry. Şimdi atına bin!" Sözlerimin ardından yola koyulduğumuzda o lanetin sadece efsane olmadığını en acı şekilde öğreneceğimi nerden bilebilirdim ki?

Modern dünyadan eski çaglara gelmiş kızın başına gelenleri okumak ister miydiniz?

"Tenindeki o kavurucu nefreti her hücremde hissediyorum Kadın... Ama diz çöktüğünde ve vahşi arzum seni esir aldığında, dudaklarından dökülen tek şey intikam olmayacak. Ruhunu teslim ederken adımı bir ibadet gibi sayıklayacaksın." Bedenini bedenime daha sıkı yasladı. Varlığını olduğu gibi hissedince yutkundum. Dudaklarımın üzerine doğru sıcak nefesi ile tekrar fısıldadı. "​Gecenin karanlığında yankılanan o bitmek bilmeyen feryadın, benim zafer çığlığım olacak." ​Tür: Fantastik & Erotik 11.03.2026 'Canavar' kategorisinde 1. Sıraya yerleştik. ​Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılır.

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Bir kıvılcım çalındı ateşten. İyilik ilk kez ihanetin mührüne bulandı, Ateş ilk kez buzdan tutuştu. İki yazgının fısıltısını küller iliştirdi. Ve aşk alevlendiğinde Bazı ruhlar kül olmadan tamamlanamadı.

BU HİKAYE BANA AİT DEGİLDİR!!! 💫 ÇEVİRİ. 🖤 🤍 🖤 Bir çocuğun yalnızca evinde, sığınağında, kendini güvende, sevildiğini ve huzurlu hissettiği tek yerde teselli bulduğu söylenir . Bu birçok çocuk, hatta yetişkin için de geçerlidir. Ama ne yazık ki, ben onlardan biri olamayacağım kaderimde yazılıydı. Kendi evimde. Ailem arasında. Beni dünyaya getiren annem ve aynı rahimden çıkan kardeşlerimle birlikte. Orada bir gün bile sevgi veya teselli hissetmedim. Kız kardeşlerim benden utanıyor. Küçük erkek kardeşim bana saygı duymuyor. Ya annem? O hepsinden daha acımasız. Çocukluğumdan beri beni sevmedi, beni görmeye tahammül edemiyor ve her gördüğünde azarlıyor. Büyüdükçe, ailenin yüz karası oldum; annem ve küçük erkek kardeşim için hareketli bir para kutusu. Hayatıma son vermeyi kaç kez düşündüm? Bu sefil hayattan vazgeçmeyi kaç kez düşündüm? İnsanlar beni fazla dramatik bulabilir, ama - eğer kendinizi kor halindeki kömürde yakmadıysanız, onların ısısını nasıl hissedebilirsiniz ki? Bu dünyada hiç kimse beni asla anlamayacak. Ama sorun değil. Çünkü pes etmedim. Güçlü olduğum için değil. Hayata tutunduğum için değil. Ama tek bir kişi yüzünden. Ancak bu kişi insan değildi. Hayvan da değildi. Hayalet bile değildi. Bu kişi, en sevdiğim romandaki son kötü adam. Yıllarca onu takip ettim, başına gelen her şeyi okudum. Yıllarca ona eşlik ettim. Varlığı benim dünyam oldu - tek dünyam. Onu seviyorum. Ona tapıyorum. Gerçek olmasa bile. Sadece kağıt ve mürekkepten bir adam olsa bile. Onun için her şeyi yapmaya hazırım. Onun için ölürdüm. Ve sonra tanrılar bana tek dileğimi verdi... Şimdi onun dünyasındayım. Ve bu sefer onu kurtaracağım. Evet, onu kurtarmak için imkansızı yapacağım. Onun için öldüreceğim ve onun için öleceğim. İşte Cassel... Seni ne kadar çılgınca sevdiğimi

Elf & Vampir Hedefi yalnızca çiçek toplamak olan Veronica, kaderin ona hazırladığı karanlık sahneden bihaberdi. Masum adımlarla ilerlediği bu yol, aslında görünmeyen tehlikelerle örülüydü. Ona yardım eli uzatan adam... gerçekten bir kurtarıcı mıydı, yoksa avını gözeten sabırlı bir avcı mı? Çünkü her avcı bilir: Avını, diğer yırtıcılardan korumak... onu sahiplenmenin en sinsi yoludur. Peki Veronica, bu tehlikeli oyunda bir av mı olacaktı? Yoksa varlığıyla avcının tüm dengelerini altüst eden bir fırtınaya mı dönüşecekti? "Onlar senin kanın için yanıp tutuşurken... ben seni nasıl kurtarırım? İçimdeki açlık, hepsinden daha derinken..."