Dalgın gözlerinin cama yansımasını görürken bir başka yansıma gördü. Yansıma mıydı yoksa yanılma mı? Atının üzerinde tüm asilliğiyle durmuştu Dilber. Belki de hayal görüyordu. Dikiz aynasına baktı. Tam arkalarındaydı fakat biraz uzakta... Bir iki tur kendi etrafında dönüp dolandı at. Dilber ise bir yandan atını dizginlerken bir yandan da bakışlarını ayırmıyordu mavi minibüsten. İlyas, arka koltuğa koşarak cama yapıştı adeta. Belli ki yolculamaya gelmişti sevdiğini Dilber. Nereye kadar yollayabilirdi ki kalbinden? Ne denli uzağa gidebilirdi sanki. Elini sol göğsünün üzerine koysa ulaşırdı İlyas'a. Lâkin sesini duymak istese, elini tutmak istese, dizlerinde uyumak istese... İşte o vakit ne yapması gerektiğini bilmiyordu. Lisânlar sussa gönlünü susturabilir miydi? Özlerken delicesine , görmeden edebilir miydi? - F. D - 09.05.2017