Running From Death Towards Death

Running From Death Towards Death

  • WpView
    Reads 155
  • WpVote
    Votes 14
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 27, 2017
"Mamatay ka! " --- bwesit na babaeng naka itim. Nilingon ko siya, "Grabe ka ate ha! Patay talaga?! Tinatakbuhan ko nga ang kamatayan tapos sasabihin mong mamatay ako. Kaloka ka!" Bigkas ko at lumabas na sa elevator. Bago pa man sumara ito, nilingon ko ulit ang babaeng naka itim. Nakangisi siya at naging pula ang mata. Nanayo lahat ng pwedeng tumayo sa katawan ko. Nakakatakot siya! Buti nalang lumabas ako dito sa tenth floor. Huhuhu. Hinagod ko ang tingin ko sa buong floor. Bakit ang dilim? "Hello?" Isang nakakabingi at nakakatakot na halakhak ang sumagot at umalingawngaw sa buong lugar. Mama! Nanindig lahat ng balahibo ko, parang gusto kong umiyak sa takot. Takbo ako ng takbo dahil sa takot. Sobrang nakakakilabot isali niyo pa ang masangsang na amoy. Napasigaw ako sa gulat nang may biglang humablot saakin at tinutukan ng kutsilyo ang leeg ko. I'm dead.
All Rights Reserved
#455
lost
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
  • The Soulmate
  • Her Human Blood
  • Vampires: Pieces of Arca
  • Obsessive Desire (GXG)
  • The Angel's Portrait ✔
  • Reincarnated Vampire Princess (Completed) (Book 1)
  • Vampire Series || Fate ||
  • My anime great adventure: Di ako magpapatalo

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.

More details
WpActionLinkContent Guidelines