AileCandır

Ben en çok ailemi sevdim bu hayatta
Kimse yokken onlar vardı benim yanımda
Birisi uyurken bekler baş ucumda
Birisi çalışır sabaha kadar orda burda

Yokluk nedir ben hiç bilmedim
Kimsenin yanında küçük düşmedim
Ne kadar arsız evlat olsamda
Ben babamın gözünde hep küçük bebektim

Büyüdüm artık 18 yaşıma geldim
Ailemden Başka kimseden ilgi görmedim
Onlara ne kadar bağırıp çağırsamda
Ben en çok ailemi sevdim bu hayatta

Kavga ederiz bazen evin içinde
Her ne kadar kızsakda küsemez kimse birbirine
Biri gider diğer odaya söylenir kendi kendine
Birisi oturduğu yerde hâlâ üzüntü peşinde

Böyledir bizim aile yaşantımız
Biz birbirimizi hiç mi hiç kıramayız
Otururuz hep birlikte bi çay keyfi yaparız
Dökülür ortaya tüm sevgimiz saygımız