Kraina Zmysłów

~*{Kostka}*~
Zamykam widzenie na teatr,
W którym codzień
wystawia się dramat.

Butelki z pomocą,
Słodkie pigułki kłamstw,
To jedyne co widzę,
Po zamknięciu powiek.

Sceny z życia
Największymi przestępcami,
Śmiejącymi się z tego,
Jak bardzo mnie zdemotywowały.

Upadam.
Jakoby oziębła kostka,
Tocząca się dalej
I dalej.

Nikt nie może jej podnieść
Nie można oderwać jej od dna.
Ona przymarzła.