Bir Avuç Şiir

Bir şiiri andırır bana hayat. Bir şiirin mısraları gibi kafiyeli,uyaklı ,redifli...
Nasıl yakışıyorsa uyak şiire,nasıl bir haz uyandırıyorsa kafiye ve nasıl düzenliyse redif şiirde,
bizde tıpkı onlar gibi olmak isteriz. Işimiz hep yolunda gitsin ister.; düzenli, huzurlu ve bir o kadar da mutlu bir yaşam sürmek isteriz. Bir şiir gibi dolu dolu yaşamak isteriz;hüznü,mutluluğu,sevmeyi,sevilmeyi. Bazen olur fazla kaçırırız duygularımızın dozunu,haddinden fazla yaşarız. Bir beden nasıl kaldırır,nasıl hazımsar demeden düşünmeden yaşarız. Nasıl olsa biz özgürüz,istediğimizi yapmak hakkımız diye düşünürüz. Bu hakkı kendimizde buluruz. özgürlüğümüzün sınırı olduğunu hiç hesaba katmayız. Halbuki bir müslüman benim özgürlüğüm rabbimin dur dediği yerde biter dese,bu dünyaya bidaha gelmeyecegiz onun için rabbime layık bir kul olmalıyım dese huzurda ,mutluluk ta düzen de nasıl yerleşir hayatımıza. Bir şiir deki kafiye gibi olmak için düzeni istemek değil düzeni sağlamak gerekir.