"Ben Zeliha... Zeliha Taşkıran. Dört göz Zeliş. Kavanoz kapağı büyüklüğünde gözlüklerim var, Onlarla bile kafa atabilirim.
Asıl konu ise, iki belediye çukuru gibi gamzem. Onları sevdiğim kadar fiziğimide sevmiyorum.
Boyumu zaten hiç söylemiyorum 1.60 nedir ya ? Sıçan kadarım.
Ama yinede ufak tefek olduğuma bakmayın. Erkeklere kadar kafa tutan tiplerdenim. Küçükken sinirlendiğimde mahallede ki erkekleri döverdim. Belkide o yüzden bu kadar erkeksiyim. Yada tam bir
ERKEK FATMAYIM.
En sevdiğim şey, dondurma. Sevmediğim şey ise erkekler!
Çok gevvvşek' ler onlardan nefret ediyorum.
En büyük korkum ise karanlık..."
~
Peki ya erkekleri sevmezken, bir erkeğin kahramanım olması ?
Ya da karanlıktan korkarken, kendimi karanlığın kollarında bulmak ?
'Benim hikayem yağmurdan kaçarken, doluya yakalananların hikayesi...'
♡♡♡
Sumru, küçük bir ailede yaşayan sıradan lise öğrencisiyken, kafasını parkeye vurması sonucu hayata en baştan başlayacaktır.
(ciddiye almayın canım sıkıldığı ve yapacak bir şey bulamadığım için yazıyorum)