Gönül Çelen

Gönül Çelen

  • WpView
    Reads 20,820
  • WpVote
    Votes 952
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Dec 15, 2024
|Yetişkin içeriklidir| "Pırlantalar" dedi genç adam ardından da derin bir nefes aldı. "Onlara ulaşmak için ne anlaşmalar yaptım biliyor musun?" sonra da durdu, eliyle burun kemerini sıkarak karşısında ona merakla bakan kadına baktı. "Ve sen onları bilmediğini söylüyorsun?" "Evet" diyerek yutkundu genç kadın, sonra yeniden konuştuğunda sesi bu sefer kısık çıkmıştı. "Bilmiyorum." Kendi sesini zor duymuştu, karşısındaki bu adam onu duymuş muydu emin değildi.. Adam ona doğru bir adım attı ve attığı an kalbi göğüs kafesinin içinde gümbürtüyle çarptı. Yutkundu, boğazında adeta bir ateş vardı ve yutkunma onu kor gibi yakmıştı. "Bilmiyorsun" dedi genç adam, kadının yüzüne doğru hafifçe eğildi ve eğildiği an nefesi yüzüne çarptı. Çarptığı ansa bedeni buz kesmişti. İçlerinde bulunduğu soğuk hava bile onu bu kadar üşütmemişti. Bedeni titredi ve adamdan uzaklaşmak için adım atmak istemişti fakat bu adamın onu bırakmaya niyeti yoktu. Belini usulca kavrayarak kendisine çekti, şimdi kadının bedeni daha fazla titremişti. Gülümsedi genç adam gülümsedikten sonra da kadının kulağına eğilerek fısıldadı. "Soğuk burasıysa buz bizsek ateşimiz pırlantalar.." ♤♧ 29.10.24
All Rights Reserved
#727
karşılaşma
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines