KİBRİTÇİ KIZ

Bütün evlerin camında rengarenk ışıklar parlıyordu. Öyle ya yılbaşı gecesi diye düşündü küçük kız. Yürüdü ,yürüdü bir köşeye gelince ayaklarını kıvırıp oturdu. Çok üşüyordu. Hiç kibrit satamayıp para kazanamadığı için eve de gidemiyordu. Çünkü babası ona kibritleri satamadığı için çok sinirlenecek belkide onu dövecekti. Minik elleri soğuktan donuyordu.
Zaten gitse evde soğuktu.

"Ah! Ah! Küçük bir kibritin ne çok faydası olurdu" şimdi diye düşündü. Demetten bir kibrit alıp duvara sürttü. Kibrit yandı. Ilık parlak bir alevdi. Küçük kız kendisini büyük demir bir sobanın önünde oturuyor sandı. Soba alev alev yanıyordu. Küçük kız ayaklarını da ısıtmak isteyince alev söndü. Elinde kibrit çöpünün kalıntısı ile kaldı öylece. Bir tane kibrit daha yaktı. Şimdide çok güzel bir masa kuruluydu , üzerinde bir sürü yiyecek vardı. Kocaman bir kızarmış kaz masanın üzerinde duruyordu. Ama birden kibrit söndü. Bir kibrit daha yaktı. Şimdide kocaman güzel süslenmiş bir yılbaşı ağacının altında oturuyordu. Bir sürü hediyeler vardı ağacın altında. Ama kibrit yine söndü. Küçük kız bir kibrit daha yaktı. Aydınlığın içinde büyükannesini gördü