Yine uyandım bir gece saat 02.37 dışarıda kimseyi rahatsız etmeden sakince bir yağmur yağıyor içime ise şiddetli bir şekilde sen biraz yorgun argın bir şekilde aldım kağıdı kalemi elime dökmek istedim içimde ne varsa sana dair. .
Zaten sen gittin gideli sadece kağıtlara anlatabiliyorum yokluğunu sadece kalemim bozuyor suskunluğumu seni öyle güzel anlatıyorum ki papatya kokulu saçlarını öyle bir tarif ediyorum ki onlara ne kalem yazmaktan ne de kağıt dinlemekten sıkılıyor.
Bende ki eksikliğini kağıtlara işliyorum herkes şiir yazıyorum sanıyor.
Sevdiğim..
Bilmiyorlar şiir senin kahverengi gözlerin benim bütün yazdıklarım güzel gözlerine önsöz dahi olamaz.
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Sen bana böyle bakarken,
Senden nefret etmem mümkün mü?
Ben seni böyle severken,
Benden gitmen mümkün mü?
Peki ya ,senin gözlerin
Benimde kalbim yalancıysa?
Kim kaybeder?
Ya da ne kazandık şimdi?