Yine uyandım bir gece saat 02.37 dışarıda kimseyi rahatsız etmeden sakince bir yağmur yağıyor içime ise şiddetli bir şekilde sen biraz yorgun argın bir şekilde aldım kağıdı kalemi elime dökmek istedim içimde ne varsa sana dair. .
Zaten sen gittin gideli sadece kağıtlara anlatabiliyorum yokluğunu sadece kalemim bozuyor suskunluğumu seni öyle güzel anlatıyorum ki papatya kokulu saçlarını öyle bir tarif ediyorum ki onlara ne kalem yazmaktan ne de kağıt dinlemekten sıkılıyor.
Bende ki eksikliğini kağıtlara işliyorum herkes şiir yazıyorum sanıyor.
Sevdiğim..
Bilmiyorlar şiir senin kahverengi gözlerin benim bütün yazdıklarım güzel gözlerine önsöz dahi olamaz.
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.