21:58

21:58

  • WpView
    OKUNANLAR 721
  • WpVote
    Oylar 78
  • WpPart
    Bölümler 25
WpMetadataReadTamamlanmış Hikaye Paz, Haz 18, 2017
WpInfo
Kurgu
Romantik
Siempre he sido de esas personas que tenían mil preguntas y ninguna respuesta. Estoy aquí delante de miles de fotografías. Han pasado ya diecisiete años desde aquel momento en el que no veo a nadie, mejor dicho, a ningún conocido desde que subí a aquel avión aquella tarde oscura de invierno en las que las hojas se movían veloces por la fuerza del aire, donde no paseaba nadie por las calles, por la culpable llovizna iluminada por las farolas se quedaba en mi pelo y clavadas en la chaqueta oscura mientras sin creerme aquel momento solo supe que nada volvería a ser como antes. Dejaba mi vida atrás pensando que era lo mejor para dedicarme a aquello que me gustaba. Estaba claro que dejé mi vida a un lado con una lágrima llena de dolor, causada por un corazón roto. Ahora comenzaba otra etapa de la cual no podía estar ahí. Pero las cosas no son tan fáciles de olvidar con solo huir. Esos años no son suficientes para olvidar a la persona que mas te ha llegado a marcar en la vida. Esta es la historia de Adam Lubik contada a través suya por recuerdos de viejas imágenes del pasado. Porque recordar siempre es bonito, pero olvidar no siempre es tan fácil.
Tüm hakları saklıdır
#499
años
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Por Un Beso Tuyo. (Hermanos Thomas #1)
  • Besos Traviesos ( En Edición )
  • Para siempre, Mi primer gran amor  (Lisa y tú) (+18)
  • Cuando la volví a encontrar (VR#2)
  • Cartas a Benjamín
  • Mis 13 Con Mejoras Amigos Personalidades Y Mas
  • [#2] Algo Entre Nosotros (Recuerdos y Verdades)
  • • AMORES DE INSTITUTO • [2]

Los recuerdos de mi infancia son los que más llenan mi memoria, recordándome el mejor momento de mi vida, siempre lleno de sonrisas, diversión y a pesar de que era demasiado joven para entenderlo; amor, después de un tiempo, esas cosas se fueron perdiendo y algunas personas que vivían en esos recuerdos, se fueron yendo, unas para siempre y otras no estaba segura si para siempre, pero justo ahora no me importaba si fuera así. No digo que mi vida sea trágica después de mi infancia, me encontré con otras personas maravillosas que me llenaban y me hacían feliz cada verano. Llego el momento de ir a la universidad y decidí quedarme en ese lugar donde cada verano, era más feliz que cualquier época del año y volví a verlo, mi mejor amigo de la infancia, él era de esas personas que no sabía si volvería a verlo, allí estaba, obviamente ambos cambiamos, también lo vi primero que el a mí, en cierta parte el sentimiento de nostalgia no se fue tan lejos, por lo que estaba segura, que definitivamente él no me daba igual a como lo había pensado antes. Aun así, todo se sintió como antes, incluso hasta algo mejor, algo bastante inexplicable y que no había pasado antes cuando éramos niños, justo cuando nos miramos a los ojos por primera vez.

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi