GECE CANAVARIM

Yeni yeni alışmaya pardon alışamamaya çalıştığım bir oratama umutsuz vaka temsili adımlarımı atmıştım. Peşime taktığım güvensizliğim ve onun peşindeki daha birçok şey beni ortamlardan hep uzak tutmuştu. Bunun birçok sebebi vardı. Lanet olsun! Uzak durmaya çalıştığım insancıklar gülüp eğlenirken biri tek yanıma gelmişti. O kadar içten ve rahatlatıcı cümleleri vardıki.. Ona minettarım. Uzak durduğum o eğlenceli ortamalra beni geri götüren o oldu. Canım arkadaşımDI. Ama daha sonra canımdan çok sevdiğim ilk aşkım olmuştu. O benim Gece Canavarımdı. Her şey o gecede açığa çıkmıştı birbirimize olan duygularımız ve birde lanet olasıca kötü belalar.

"Ediz bırak o bıçağı!"
"Bana bırakmam için bir sebep söyle!"
Bağırışmalar ardından yutkundum ve evet işte tam zamanı..
"Çünkü Allah kahretsin seni seviyorum Ediz."
Elindeki bıçak hafifçe yere düştü ve boğuk bir şekilde ağzından şu kelime çıkti
"Bende" hemen sonra Ediz toprakla buluşmuştu. Gözlerime inanamıyordum. O az önce yere bıraktığı bıçak şimdi sırtındaydı...