Belki birgün

Geçmişin izlerine bakarak son kez düşündü güzel kadın. Acaba geçmişte geçmemiş herhangi birşey var mı diye. Herşey mükemmeldi güneş olabildiğince parlıyor, çiçekler rengarenk ve kuşların cıvıltıları bambaşka geliyordu kulağına. Herşeyi yaşadığı bahçe içindeki evine bakarken son kez düşündü bunları . Çünkü artık yepyeni bir yaşama kucak açacaktı, her zaman hayalini kurupta yaşayamadığı ve sadece kendine ait olduğu bu yaşam onu bekliyordu. Kapıyı kapattı ve gülümseyerek ardına hiç bakmadan çıktı , gideceği yer belliydi nasıl olsa. Endişe yada korku da yoktu, kimseye ait olmadığı muhteşem bir dünya kucak açmış bekliyordu onu. Sabırsızdı biraz evet içindeki çocuk coşkuyla çığlık atıyordu , birazdan dans bile edebilirdi hatta. Biraz biraz kadınsı, biraz biraz çocuk. Hoşgeldin hayat....(1)