VEHN

Benim onu sevmemin nasıl bir mucize olduğunu
bilmiyor. Belki de sıradan ve vasıfsız bir şey gibi
görüyor bunu. O da haklı neredeyse tanıyan herkes
sevmiş onu. Farklı boyutlarda elbet.
Zaten onu birazcık tanıyan birinin kayıtsız kalması,
sıradan biri gibi davranması mümkün değil.

Fakat ben ne yapabilirim ?
Anlatamıyorum. Anlatamamamın sıkıntısı içimdeki
telaşı kat ve kat artıyor.
Seni en çok ben seviyorum desem, en... Ne en ?
İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır.
Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor.

O değişik iki rengin içinde insan kendini bulamıyordu, ya da bulmak istemiyordu. İçine hapsediyordu. Bir gözünün derinliklerinde boğulurken, diğerinde hayat buluyordum.
Kimsin sen Çağın ?
Beni nasıl buldun ?