COELUM

※

Issız sokakta evime doğru yürürken arkamdan adım seslerini duymamla kalbim halaya kalkan teyzenin memeleri gibi atmaya başladı.

Sesin geldiği yere, arkama bakmaya ne gücüm ne de koşmaya başlayacak gücü kendimde buluyorum. Koşmaya başlasam arkamdaki beni yakalardı çünkü o kadar yorulmuştum ki okulda nöbetçiyken bir diğer blok bir başka blok derken ölmüş de gömenim yokmuş gibi hissediyordum. Sonunda öleceğimi hissettim. Koşsam da koşmasam da. Ama sorun şu ki koşmaya başlayacak gücüm bile yoktu tek yapmam arkama dönüp hesap sormaktı. Daha s onrada öldürdüm.

Arkama birden dönüp "Ne yapmaya çalışıyorsun?!" Diye bağırdım. Sesim karanlık ve kimsesiz sokakta yankı yaparken şaşkınlıktan dilim tutuldu. Karanlık sokakta gözlerim etrafı tararken herhangi bir ses ve görüntü yoktu.

Peki ya o duyduğum adım sesleri neydi?

※
Düzenlenecek devamı gelecek √