Playboys
- Reads 393
- Votes 48
- Parts 16
Ongoing47m
Last published Mon, Jun 26, 2017
Kaya mo bang magpatawad sa taong sinaktan ka na? Papayag ka pa bang masaktan ka ulit?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Even the Sky Cries
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
Unexpectedly Falling
Sabi nila lahat may karapatang maging masaya. We all deserve to be happy. Pero bakit ako parang hindi? Hindi ba ako kasama sa mga taong deserving? Masama ba ako sa past life ko? Kada araw dala-dala ko ang sakit ng nakaraan. Nakaraang wala pa lang katotohanan, siguro meron naman, pero 'yong pinaniniwalaan ko ay malayo sa totoong nangyari. Pero araw-araw akong umaasa. Umaasa ako.. Umasa ako.. Tapos dumating siya. Unexpected lahat sa totoo lang pero sa dulo? Hindi ko rin inaasahan ang sakit. Marami akong natutunan sa kanya.. Natutunan na dapat kong alalahanin kasi kung hindi, baka mauwi na naman sa sakit. Baka umasa na naman ako. At 'yon ang pinakamasakit. I've learned a lot from him to the point that he became a lesson. Dumating lang siya para matuto ako. Umalis siya kasi hindi ako 'yong babaeng gusto n'yang ilaban, hindi ako 'yon. Kasi ako 'yong babae na gusto na n'yang isuko. Ang unfair ng mundo, 'no? Kung kailan gusto na kita saka naman bubuhos ang maraming dahilan upang ilayo kayo sa isa't isa. Upang hindi niyo tuluyang sirain ang bawat isa. Pero sirang-sira ako nang umalis siya.. But who would have thought that someone out there will choose to build me again? To catch me. To catch me in my unexpectedly falling. Unexpectedly Falling, a story of falling for someone in a complicated way. Having a feelings for someone that is uncertain. Would you be selfish for love?Complete
Hearts on Shuffle
Sa panahon ng playlists at heartbreaks, paano kung ang lalaking iniwasan mo noon ay siya palang magiging dahilan ng tibok ng puso mo ngayon?Complete
Against my will into your arms
Sa isang mundo kung saan ang pera at impluwensya ang nagtatakda ng lahat, si Celestine Valera, isang ordinaryong estudyante, ay napilitang pasukin ang buhay ng mayaman at kilalang si Damian Monteverde. Labag sa kanyang puso, ipinapasa siya sa isang kasal na sa papel lang-pero paano kung sa bawat araw na lumilipas, unti-unti niyang nakikilala ang lalaking dati'y malamig at walang pakialam? Mula sa pang-aapi sa unibersidad, cyberbullying, at patuloy na pang-aalipusta, hanggang sa unang yakap, kilig, at mga lihim na pag-uusap sa dilim-makikita ni Celestine na ang puso ni Damian ay mas kumplikado kaysa sa iniisip niya. Sa mundo ng yaman, kasikatan, at kapangyarihan... saan nga ba papasok ang tunay na pag-ibig?
Chasing what you lost, Love take 2 (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #2)
"Sa sobrang pag mamahal ko sa'yo, hindi ko na namalayan na minamahal mo na pala ang ate ko." I have a long time crush since I was a kid. I'm Roselyn Allison Guanzon, middle child ako sa aming magkakapatid pero hindi ako nakakaramdam ng unfair treatment dahil hindi namin kasamahan sa bahay ang aming mga magulang. Ako ang nag aalaga sa bunso kong kapatid. Pinangarap ko noon na sana pansinin ako ng crush ko, at dumating na 'yung araw na nagkaroon kami ng komunikasyon. Si Eryan MCcallister Calayag, ang lalakeng matagal ko ng nagugustuhan. Unang kita ko pa lang sa kanya ay alam ko sa sarili ko na crush ko siya, hanggang sa lumipad ang mga araw, buwan at mga taon-na siya pa rin ang tinitibok ng puso ko. Noong una ay magkaibigan lang kami, hanggang sa nag tuloy-tuloy ang pag-uusap namin at nagkaroon kami ng relasyon. Maayos ang aming relasyon, walang loko-loko sa aming dalawa. Pareho naming pinipili na intindihin ang isa't isa. Pero kahit na anong ayos ng relasyon n'yo ay may sisira talaga. Nakita ko siya na may kahalikan na babae.Complete
Love At First Crush
𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑖𝑠 𝑎 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑓𝑖𝑐, 𝑒𝑛𝑡𝑟𝑦 𝑓𝑜𝑟 𝐽𝑢𝑛𝑒 𝑊𝑟𝑖𝑡𝑖𝑛𝑔 𝐶ℎ𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛𝑔𝑒 𝑜𝑓 8𝐿𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑠... {Blurb...} - Naramdaman mo na bang magkagusto sa isang lalaki? Ano naman ang pakiramdam? Kilig na kilig overload ba? Puno nang curiosity si Jesshanna tungkol sa bagay na ito. Palibhasa, since birth, hindi pa siya nakaramdam ng pagkagusto. Minsan ay nainggit pa siya sa kaibigan niyang may pinagpapantasyahan na lalaki. Kaya tamang panoonod nalang ang ferson at hinihiling na sana magkaroon rin siya ng Prince Charming. Hanggang sa isang araw ay hindi niya inaasahan na makilala ang bagong transferee sa section Rubia. Aba, isang titigan lang ay tumigil na agad ang buong mundo ng dalaga. Tabihan ka ba naman sa flag raising ceremony ng isang Earl Paul Enriquez Moon-Ang may lahing k-pop mula sa korea. Na nuknukan ng kagwapuhan at ka-hot. Idagdag pa ang nakakamatay na ngiti kapag ningitian ka niya siguradong mahihimatay ka sa kilig. Na crush siya sa lalaki. At hindi naman niya inaasahan na na-love at first sight naman pala ito sa kanya. Kaya, inspired na ang ferson. Hindi na maiinggit ang Desney Princess. Pero paano naman kung ang lalaking nagugustuhan niya ay ang magdadala sa kanya sa katotoohan tungkol sa pagkatao niya? Katotohanan na sana'y hindi nalang niya nalaman. At katotohanan na mag-iwan ng sakit sa kanyang puso. Magkakaroon pa kaya ng happy ever after ang lovestory sa lalaking first crush niya? O a happy never after nang malamang kapatid niya pala si Earl Paul. Date Written: June 01, 2024 Date Finished: July 15, 2024 ©Alright Reserved @Princess JeeComplete
Pano Nga Ba Mag-Move On?
Paano nga ba mag-move on? Hanggang kailan mo mararamdaman 'yung sakit na paulit-ulit mong tinatago sa bawat ngiti? Hanggang kailan mo tataglayin 'yung bigat na ayaw bitawan ng puso mo-kahit gusto mo na ring makalaya? Ang hirap, 'di ba? Hindi naman kasi madaling mag-move on, lalo na kung 'yung isa... masaya na, habang ikaw, naiwan pa rin sa gitna ng mga alaala. Para kang naglalakad sa ulap na puro "sana," "bakit," at "paano kung." Ako nga pala si Vince. At ito... ito ang kwento ng isang taong natutong maghilom, dahan-dahan. Isang taong muntik nang sumuko sa sakit ng pag-ibig, pero piniling bumangon pa rin. Tatlong taon na mula nang maghiwalay kami. Oo, tatlong taon-pero bakit parang kahapon lang? Samahan mo 'ko. Hindi para lang balikan ang nakaraan, kundi para maintindihan kung paano nga ba talaga magmahal, masaktan, at sa huli... matutong bumitaw.
I Stayed but He grew Tired (WHEN WE WERE JUNIORS SERIES #3)
"Kaya mong mawalan ng anak para lang manatili ako sa tabi mo?" "Hindi... Pero kailangan dahil mahal kita e." Noong nakilala ko ang tao na bibihag sa aking puso ay doon naman kami hindi naging maayos ng kaibigan ko na si Autumn. Ako si Jamaica Shane H. Danan, lumaki ako sa isang pamilya ngunit hindi ko masasabi na masayang pamilya. Dahil araw-araw kong nakikita kung paano mag away ang aking mga magulang. Sa kabila ng lahat ay nandoon ang kaibigan ko na si Lei, he is my childhood best friend. Wala akong kamalay-malay na higit pa kaibigan ang nararamdaman niya sa akin, hindi ko intensyon na masaktan ko ang kanyang damdamin. Sean Joseph N. Valeroso, my first love and my first heartbreak. Nang maghiwalay ang mga magulang ko ay siya ang naging karamay ko, siya ang kasama ko sa lahat ng nangyayari sa buhay ko. Ngunit hindi ko alam na anak pala siya ng tao na sumira ng pamilya namin.Complete
Married to this Boy♡
Kaya niya bang magpakasal sa taong Sinusuklaman niya?O tuluyan na siyang Mafa-fall? may chemistry kaya? o wala? ENJOY READING THIS STORY!! hope you like itComplete
Everything happens for a reason
Sabi nila lahat ng pangyayari o nangyayari may dahilan... Pwedeng nangyari ang isang bagay para masaktan ka pwede namang nangyari ang isang bagay para bumalik uli sa umpisa... Sa buhay ikaw ang mag dedesisyon kung mas pipiliin mo bang balikan ang nakaraan o tatahakin mo ang daan para sa bagong panahon at kinabukasan...😊😊😊Complete
They say sadness comes just before happiness, like how pain is followed by relief, and hardship by joy. Pero sa akin, parang laging nauuna ang saya... bago ito palitan ng kalungkutang mas masakit pa, mas mabigat pa, parang tatlong ulit ng sakit na akala mong tapos na. Baka naman, kalungkutan talaga ang bisperas ng luha. I give my all to the people I love, even if it means losing myself, like a candle slowly melting away. Pero naniniwala akong kahit ang tunaw na kandila, may silbi pa rin. Kung may handang magbuo ulit nito, to give it a new wick, so it can burn again and shine, then maybe I can too. Pero hindi ko kaya mag-isa. It's true-humans need humans too. But fate always seems to pass me by. Palagi akong umiiyak mag-isa. Unan lang ang kayakap at kumot naman ang pumupunas sa bawat luhang pumapatak. Only God and I know how much I've held in. And still, I wait... umaasa pa rin ako na balang araw, may darating na handang umupo sa tabi ko habang ako'y umiiyak, yung hindi basta-bastang aalis. I want to believe I'll experience the reward after all this pain. Na darating din ang panahon na mamahalin ako ng taong mananatili. I thought I found it. I thought it was him. But just like the rest, I waited, waited for the one who promised to stay... only to lose another soul I could never get back. Oh God... am I really meant to cry alone?
More detailsContent Guidelines