Son sessizlik

Acı içimde yanan kırgınlığı körüklerken hep susuturduğum çığlıklarım boğazımda bir düğüm olmuştu infaz ipim çoktan dar ağacından sarkmış boynumdaki yerini bekliyordu. Önümdeki sonu olmayan uçurum beni kucağına çağrıyordu. Dilimin ucunda söyleyemediğim her kelime bir göz yaşıma daha bedel oluyordu. Ben sırf yalnız değil acınsı biriydim bu canımı yakmayı bırakalı yıllar olmuştu annem son göz yaşını kucağımda bıraktığından beri artık dünyaya gerçeklerle bakıyordum.