AY IŞIĞI

HAYATINI KURTARAN ADAM..ASLINDA KARANLIKLAR PRENSİ........AMA O HİÇ BİR ŞEY HATIRLAMIYOR....ŞİMDİ BİR YANDAN GEÇMİŞİNİ ÖĞRENMEYE ÇALIŞIRKEN BİR YANDANDA ÖLÜM MELEĞİNE DUYDUĞU HİSLERİ ENGELLEMEK ZORUNDA....ÇÜNKÜ ONLAR ASLA BİRLİKTE OLMAMALI.....

GİRİŞ

Karanlık... Tek görebildiğim bu. Soğuk... Tek hissedebildiğimde bu, Üşüyorum, o kadar çok üşüyorum ki. Nerdeyim ben, Ne hatırlıyorum... Beynim yerinden çıkacak gibi baş ağrım çok şiddetli ve boğazımdaki kuruluk. Konuşmak, yardım istemek için sesimi çıkarmaya çalışıyorum ama kulağıma gelen ses yalnızca hırıltı.

Birden havalanıyorum. Allah'ım galiba ölüyorum... Üşümek ve karanlık bundan olsa gerek. Nasıl olur ama daha çok gencim. Öyleyim değil mi?

Annem,babam...Bir ailem olmalı beni özleyecek..Düşünüyorum ama tam olarak hatırlayamıyorum.Belki de evliyim ve çocuklarım var.Hatırlamak için kendimi zorluyorum ama yalnızca baş ağrım daha da artıyor.Birden boğazımdan sıcak bir şeyler akıyor.Sanki akan şey direk baş ağrıma gidiyor ve onu yok ediyor,sırt ağrım ve üşümem geçiyor.Lanet olsun,iyi hissediyorum.Şu anda tek istediğim uyku,belki de ölüm böyle bir şey,uyumak istiyorsunuz ve ölüyorsunuz.Öyleyse bunu sevdim,acı yok yalnızca huzur.Bir ses yankılanıyor kulaklarımda.

"Her şey düzelecek,geçti.."Umuyorum,her şeyin düzeleceğini umuyorum ve sese yönelik yavaşça olumlu anlamda başımı sallıyorum ve halsizliğin beni uykunun kollarına çekmesine izin veriyorum.Elveda beni sevenler,ne kadar hatırlayamasam da eminim bende sizi seviyordum.Elveda...

Betül Çeziker Emri hikayesidir...