Story cover for Poetic Touch  by baby_Ilia
Poetic Touch
  • WpView
    Reads 451
  • WpVote
    Votes 35
  • WpPart
    Parts 9
  • WpView
    Reads 451
  • WpVote
    Votes 35
  • WpPart
    Parts 9
Ongoing, First published May 31, 2017
Αν σου αρέσουν τα ποιήματα και ταυτίζεσαι με αυτά, τότε βρίσκεσαι στο σωστό βιβλίο.💗


Αν πάλι δεν έχεις ιδέα από ποίηση και απλά βρίσκεσαι εδώ για να σκωτώσεις την βαρεμάρα σου, θα σου πρότινα να φύγεις, αυτό το βιβλίο δεν είναι για σένα💗


Εαν βρίσκεσαι ακόμη εδώ τότε άσε με να σε ενημερώσω για το τι θα δείς στο βιβλίο μου, που εδώ που τα λέμε, δεν είναι βιβλίο αλλά anyways😂



Εδώ θα βρεις ποιήματα δικά μου. Που τα έγραψα εγώ. Ίσως δεν το έχω νρ την ποίηση αλλά προσπαθώ να εκφραστώ κάπως.


Τι περιμένεις λοιπόν, ΠΑΤΑ ΤΟ READ BUTTOM 😁❤
All Rights Reserved
Sign up to add Poetic Touch to your library and receive updates
or
#4deep
Content Guidelines
You may also like
Το κορίτσι που μας έμαθε να ζούμε by GiotaSamara
21 parts Complete
Μία φιλία, τέσσερις ζωές, ένα βράδυ τον μήνα. Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και όλες οι αλήθειες του κόσμου έτοιμες να ειπωθούν. Μία Παρασκευή κάθε μήνα. Στην καρδιά αυτής της συνήθειας ξετυλίγονται εξομολογήσεις, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τύψεις που δεν βρήκαν ποτέ χώρο να ακουστούν. Κάθε κουβέντα γίνεται σύγκρουση ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει», ενώ οι σιωπές βαραίνουν περισσότερο απ' όσα τολμούν να πουν τα λόγια. Λίγο πριν τα σαράντα, συνειδητοποιούν πως η ζωή που ζουν δεν είναι η ζωή που ονειρεύτηκαν. Και όταν ο θάνατος μπαίνει απρόσμενα στη ζωή τους, διαλύοντας βίαια την ισορροπία της παρέας, τίποτα δεν μένει ίδιο. Η απώλεια αφήνει πίσω της μια απρόσμενη κληρονομιά - όχι υλική, αλλά φτιαγμένη από αλήθειες που δεν μπορούν πια να αγνοηθούν. Πόσο εύκολο είναι να πάρεις τη σωστή απόφαση όταν η καρδιά πονά; Ποιος ορίζει τι είναι σωστό και τι όχι; Mπορείς να ξαναχτίσεις ένα μέλλον πάνω στα ερείπια, χωρίς να προδώσεις όσα αγάπησες; Μια ιστορία για την απώλεια, τη φιλία, την αγάπη και το θάρρος που χρειάζεται για να ζήσεις - όχι όπως πρέπει, αλλά όπως θέλεις.
Poems out of bore-do(0)m/Pia's thoughts/greek  by Funfuckership
28 parts Ongoing
ΧΑ!νομίζεις πως θα τα μάθεις όλα από εδώ; Σόρυ,πρέπει να το ανοίξεις! Αλλά ,ξέρεις κάτι; Αν δεν φοβάσαι την μαυρίλα και την σκατιλα,μπορεί και να σ'αρεσει. Είναι όμορφο το σκοτάδι ,γιατί τα αστέρια μοιάζουν πιο φωτεινά... Τι σημασία έχει που είναι από καιρό νεκρά; Όλοι μνήμες είμαστε στο τέλος... Ιστορίες γινόμαστε που περιμένουμε τον εκλεκτό για να μας γράψει και να γίνουμε αθάνατοι... Αλλά ,πλάκα πλάκα ,στα σοβαρά ,κάποια είναι βαριά,καθώς συχνά γράφω όταν είμαι down,και καταλαβαίνω αν δεν αντέχετε.Το λιγότερο που θέλω είναι να προσθέσω και άλλο βάρος σε αυτό που είδη κουβαλάτε.Οποτε είναι απολύτως εντάξει,αν δεν μπορείς να συνεχίσεις. Ίσως και να υπερβάλλω ,αλλά να τα λέμε και αυτά. Αν θέλεις χωρίς καμία δέσμευση και ηθελημένα να με ακολουθήσεις σε αυτό το ταξίδι μεινε μαζί μου. Εύχομαι σε όποιον είναι εκεί έξω και πονάει ,νιώθει μόνος και αλλόκοτος ,αν πέσει στην μικρή μου αυτή απόπειρα να νιώσει ότι δεν είναι μόνος. Δεν είσαι μόνος φίλε μου , κουράγιο. Κάτω στα σχόλια ή στα σοσιαλ ελάτε να συζητήσουμε οπότε θέλετε. Εγώ εδώ είμαι. Υπάρχουν και μερικά αγγλικά κείμενα.
You may also like
Slide 1 of 10
Ο Κήπος της Ατλαντίδας cover
Το κορίτσι που μας έμαθε να ζούμε cover
Όταν γράφει το μυαλό.. cover
Poems out of bore-do(0)m/Pia's thoughts/greek  cover
Νεφελοβάτης / Nefelibata cover
My quotes  cover
Θραύσματα Ψυχής cover
Tumbrl  Quotes  cover
Στιχάκια 16 cover
Wisdom of Love cover

Ο Κήπος της Ατλαντίδας

36 parts Complete

Κι αφού βυθίστηκε το πλοίο μου, έμεινα να επιπλέω. Ανάμεσα στην αφηρημένη έννοια του επιζώντος και του αποθανόντος. Δεν ήξερα τι ήμουν. Δεν ήξερα που ήμουν. Κολύμπησα ανάσκελα σε ένα μεγαλειώδες άγνωστο. Έβγαλα τις ακίδες από το σώμα μου. Μύρισα τη σωτηρία μου. Ξεκλείδωσα τα βράγχια κι έφτασα σε εκείνη την αυτόνομη φυσαλίδα. Φουρτούνες δεν την πιάνουν. Εκεί το νερό στεγνώνει. Την άγγιξα. Ένας κήπος, στο βυθό της θάλασσας... Μια συλλογή ποιημάτων που αγγίζει τα πρώτα τολμηρά βήματα μέσα σε έναν καινούριο κόσμο.