Yalnız
  • WpView
    Reads 395
  • WpVote
    Votes 53
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadComplete Fri, Nov 27, 2020
Yoldan geçen kadın, karşı komşun yada herkesten uzak dağ evinde uyuyan genç bir adamım. Belli etmemek zormuydu? -Gerçekten hayatın acı çeken bir insan olarak sürünce rol çocuk oyunu! Ya çocuk oyunlarını oynamayı hiç becerememiş isen? -Değişmez.. Her halükârda acı çekmeye devam edeceğim. Baştan umutsuz vakayım. Peki sevmeye çalıştın mı? -Beni bu hale sokan zaten o kahkahaydı.. Acımasız kahkaha kim? -keşke bilsem. Seni anlamak istiyorum. -Anlayamazsın.. Üzgünüm. -Görüyorum. .... Tek bölümlük hikayeler
All Rights Reserved
#655
erkek
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • BAKICI
  • Gün Işığı ☀️ Orel
  • KUZEY KUTBUNDAN ADAM
  • Tutsak | Barış Alper Yılmaz
  • İntikam • bxb
  • İkimize Birden | Barış Alper Yılmaz
  • ünlü
  • Kaçak Damat ༄ Texting
  • AKLIMDA | lades ' yarı texting | tamamlandı
  • SOYKIR AŞİRETİ (GERÇEK AİLEM SERİSİ 2)
BAKICI

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

More details
WpActionLinkContent Guidelines