Η ταράτσα

"Τι? Πρόλαβε και σε φάσωσε κιόλας?"

"Γιατί να σου πω?"

"Και υποτίθεται ότι δεν ήσουν εύκολη ε ταρατσούλα?" είπε και πήγα να του απαντήσω αλλά δεν πρόλαβα γιατί ένιωσα τα χείλια του στα δικά μου. Πήγα να τραβηχτώ αλλά με κράτησε δυνατά.

__________________________________
"Δεν θέλω να μου κρυώσεις" είπε "Συγγνώμη, σε παρακαλώ έλα να βγούμε έξω." γύρισα να τον κοιτάξω. Τα μάτια του είναι κόκκινα. Έκλαιγε? Γιατί να κλαίει? Αφού χέστηκε για μένα.

"Σε μισώ" του είπα και άρχισα να κλαίω

"ΆΝΤΕΓΑΜΗΣΟΥΠΟΥΤΑΝΑΠΑΝΤΩΣΟΧΙΜΕΕΜΕΝΑΓΙΑΤΙΔΕΝΘΕΛΩΜΠΛΕΞΙΜΑΤΑΜΕΚΑΡΙΟΛΕΣ" Τώρα αυτό το είπε για πλάκα? "Είναι φυσικό να με μισείς μετά από αυτό που έκανα και νιώθω πολύ άσχημα για αυτά που σου είπα αλλά αυτό που κάνω τώρα το κάνω για το καλό σου" είπε και με σήκωσε στον ώμο του σαν τσουβάλι.