When I Finally Changed!?#READINT2017

~Friendly reminder : την ιστορία την ξεκίνησα πριν δύο-τρία χρόνια και δεν είχα βρει ακόμα το στυλ μου . Στην αρχή προφανώς και ήταν πολύ συνηθισμένη όποτε απλα θα ήθελα να συνεχίστε να την διαβάζετε. Ευχαριστώ ♥️

Ξαφνικά το φως χάθηκε ... Η αναπνοή μου σταμάτησε ξαφνικά ... Όλα μαύρα ... ένιωσα κάποιον να μου κλείνει τα μάτια και ύστερα να μου δένει τα χέρια ... Δεν μπορούσε να κουνηθω ... Ούτε καν να αναπνεύσω ... οι αισθήσεις μου άρχισαν να με εγκαταλείπουν ...

...................................................
"Πως χορεύεις τόσο καλά ;;"

"Με ξαναρώτησες..."

"Ναι Αλλά δεν μου απάντησες ..."

"Είναι μεγάλη ιστορία που προσπαθώ να ξεχάσω όποτε μην μπαίνεις καν στον κόπο να μάθεις ... "

"Εμμ Κωνσταντίνε.... το χέρι σου Δεν είναι στην μέση μου..."

"Το ξέρω ..."

"Αα..." τι αα μωρή φυτουκλα;;; σου βάζει χέρι και εσύ κάθεσαι ;;

"Μασε το κουλό σου...." τον απείλησα κοιτώντας τον στα μάτια ...

"Και αν δεν το κάνω ;; τι θα γίνει ;;"

"Γιατί θα σου το κόψω και θα στο δώσω να το φας ..."

"Πόσο μου αρέσει όταν γίνεσαι άγρια ... Και με αυτό το φόρεμα μετά βίας κρατιέμαι..."

Πάνω στην Ώρα που πάω να απομακρυνθω ένας πυροβολισμός ακούγεται ..