AFANASY

Çocuktum.

Dileğim her çocuk gibi bisiklet,
tablet ve ya yeni bir oyuncak
değildi.

Dileğim;
Kaçmaktı.

Yalnızlıktan, çektiğim acılardan
kaçmak.

Sonra bir gün;
Bir oğlan çocuğu çıktı karşıma.
Söküp aldı beni;
hazin karanlıktan.

Öyle bir gülümserdi ki;
Dileğimi satabilirdim uğruna.
Bir ömür daha çekebilirdim
bu acıyı.

Bana yaşamı sevdiren çocuk;
Çekip gitti bir zaman sonra.

Hak veriyorum ona.
Zaten kim kalmıştı benimle
Yıllarca?

Anılarımıza tutunurum
diye
umut ederken

O çıktı karşıma;
Celladım.

Sırf anılarımı benden almasın
diye
Sakladım oğlan çocuğunu,
Zihinimin ve kalbimin
en ücra köşesine.

Mamafih
Ben bile unuttum
Orda olduğunu.

K. Duman